تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 226

مساهمون:

ص٢٢٦
معلوم شده ، ادعاى بىدليلى است . اى كاش وى ما را به اين قبر كه به زعم او هم اكنون معلوم است ، راهنمايى مىكرد و دلايل خود را كه هر گونه عذرى را برايش بر طرف كرده و هر گونه شبهه‌اى را باطل نموده ، بيان مىفرمود : قطعا سپاسگزار او بوديم . و ما يقين داريم كه قادر به چنين كارى نيست . ( 1 )

شجاعت جاحظ

چقدر فاصله است بين اين مرد كه به رغم تكذيب همهء شواهد روايى ، واقعى و تاريخى ، حديثى را برمىگزيند كه نشانه‌هاى تحريف و تزوير در راضى شدن زهرا عليها السّلام از آن دو نفر ، به هنگام حضورشان در خانهء فاطمه عليها السّلام و درخواست رضايت از او ، در آن نمايان است ، و مردى كه به انحراف از على عليه السّلام معروف و مشهور است ، و در كاستن از فضائل حضرت و تأييد دشمنانش اهتمام مىورزد ، يعنى : نويسنده و اديب مشهور ، عمرو بن بحر جاحظ كه در رسالهء معروف « العباسيه » خود - بنا به نقل شيخ طوسى عليه السّلام - مىگويد : ( 2 ) « هنگامى كه ابو بكر ميراث زهرا را به او نداد ، و از حقش كاست ، و بر او ستم روا داشت ، و در كارش اشكال‌تراشى كرد ، و فاطمه شكست را به عيان ديد ، و از بازپس بازپس‌گيرى حقش مأيوس شد و ضعف و سستى ، و كمى ياور را لمس كرد ، گفت : به خداى سوگند ، عليه تو به درگاه خداوند نفرين خواهم كرد . ابو بكر گفت : به خداى سوگند ، به درگاه خداوند براى تو دعا خواهيم كرد . فاطمه گفت : به خداى سوگند ، هرگز با تو سخن نخواهم گفت . ابو بكر گفت : به خداى سوگند ، هرگز از تو روى نخواهم گرداند . ( 3 ) اگر عدم اعتراض ابو بكر از سوى آنان دليل بر درستى منع حق زهرا