ديگر آمده - زهرا عليها السّلام را در خانهها انصار و مهاجرين دور مىداد تا از حق على دفاع كند . بنابراين فاطمه عليها السّلام مىخواست از موقعيت و احترام خود براى كسب نصرت و يارى آنان استفاده كند . حال چگونه احدى جرأت مىكند كه به هجوم برد ؟
ظاهرا اين سخن را از فضل بن روزبهان گرفته كه در ردّ علّامه حلّى رحمه اللّه گفته است : « امراى انصار و بزرگان صحابه ، مسلمانان فرمانبردار و دوستدار رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بودند . آيا به نظر تو ساكت نشستند و در اين باره با ابو بكر صحبت نكردند ؟ و ديگر اينكه به آتش كشيدن اهل بيت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله نه جايز است و نه پسنديده . . . » « 1 »
( 1 ) پاسخ :
1 - در اين زمان سه گروه در مدينه بودند :
الف : گروهى كه هيچ مانع و رادعى ، نه دين و اخلاق ، و نه احساسات و عواطف انسانى آنان را از آزار و اذيت اهل بيت عليهم السّلام حتى به آتش كشيدن خانهها به روى آنان و پناهندگانشان ، بازنمىداشت .
ب : گروهى كه اندكى محبت و احترام قلبى نسبت به اين گروه مظلوم كه با مصائب بزرگى رو به رو بود ؛ داشتند اما عافيت طلب بودند و آمادگى نداشتند در راه آنان و بلكه در راه حق و دين كه آنان را به جهاد با ستمگران مىخواند ؛ قربانى شوند .
عوامل محبّت ، احترام ، دين ، مظلوميت و انسانيت در تحريك اين گروه براى اتّخاذ يك موضع كوبنده در قبال گروه مهاجم كه آمدهاند تا على عليه السّلام را به زور و اجبار به بيعت وادار سازند ، هيچ سودى ندارد . على و زهرا عليهما السّلام كوشيدند تا اين گروه را به جنبش و تحرك وادارند اما موفق نشدند . . . و بدين ترتيب وصيت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله تباه شد .
هامش
( 1 ) ر . ك : ابطال الباطل ، ( در دلائل الصدق ) ، ج 3 ، ق 1 ، ص 47 .