ضعيفى چون فليح بن سليمان « 1 » و اسماعيل بن عبد اللّه دروغگوى حديث ساز ديده مىشوند . « 2 »
ج . فقط خانههاى مهاجران
روشن است كه خانههايى كه درهاى آن به مسجد باز مىشد ، خانههاى مهاجران بود . مؤيد اين مطلب روايتى است از حديث مناشدة على ( ع ) با اعضاى شوراى شش نفرى كه فرمود :
آيا در كتاب خداوند ، احدى جز من پاكيزه خوانده شده است ، آنگاه كه رسول خدا ( ص ) درهاى خانههاى مهاجران را بست و در خانهء مرا گشود ؟ « 3 »
د . خانهء على ( ع )
تلاش فضل بن روزبهان كه كوشيده چنين وانمود كند كه خانهء مورد نظر از آن پيغمبر ( ص ) بود نه على ، تلاش بىثمرى است . او مىگويد :
مسجد در دوره رسول خدا ( ص ) به خانهء پيامبر ( ص ) متصل بود و على در خانهء پيغمبر ( ص ) ساكن بود ، زيرا دختر پيامبر ، همسر على بود . « 4 »
دليل ما ، در ردّ ادعاى وى ، اين است كه اخبار و روايات به صراحت بيان مىكند كه در خانه على ( ع ) بود و مردم نيز به همين استثنا اعتراض داشتند . اگر اين خانه ، مال پيغمبر ( ص ) مىبود ، جايى براى اعتراض و حسادت آنان نمىماند .
روشن است كه هدف فضل اين است كه در استثنا شده را در خانه
هامش
( 1 ) . بنگريد : حديث الافك ، 60 - 61 .
( 2 ) . بنگريد : دلائل الصدق ، 2 / 261 - 262 .
( 3 ) . اللآلى المصنوعه ، 1 / 362 .
( 4 ) . بنگريد : دلائل الصدق ، 2 / 261 - 267 .