تجارتى ، به جنگ رفتند و نه براى خريدوفروش . « 1 »
ما نمىتوانيم با اين پژوهشگر محترم در اين ديدگاه همرأى باشيم ، زيرا كسانى كه در بازار بدر فراهم آمده بودند ، آمادگى شركت در جنگ را نداشتند .
جنگ نياز به تجهيزات متنوع و فراوان از قبيل اسب ، سپر ، زره و ديگر ادوات جنگى دارد . همچنان كه سيطرهء سپاه اسلام بر اين موضع ، به مسلمانان فرصت خواهد داد تا ضمن تعامل با ساير مردمان ، با اعتماد و اطمينان بيشتر به عقد قراردادهاى تجارى اقدام نمايند .
علاوه بر اين دستگاههاى اطلاعاتى پيغمبر ( ص ) آن قدر توان داشت كه هر گونه تحركى را در مناطق مختلف جزيرة العرب با همه گستردگى و پراكندگى آن زير نظر داشته باشد و اخبار واصله را در موقع مناسب به پيغمبر ( ص ) گزارش دهد . بهترين دليل بر اين مدعا اين است كه مىبينيم پيامبر اكرم ( ص ) به طور ناگهانى بر دشمنان توطئهگر خويش كه براى جنگ و يورش بر مناطق قلمرو حكومت اسلامى آماده مىشدند ، يورش مىبرد و فرصت هر گونه اقدامى را از آنان سلب مىكرد و اجازه نمىداد ، و لو از طريق بازسازى نيروهاى خود ، كوچكترين تحركى بر ضدّ مسلمانان انجام دهند .
اين دستگاههاى اطلاعاتى مىتوانست اوضاع را در اين بازار زير نظر داشته باشد و هر گونه توطئه و مكر تبليغاتى قريش را به موقع به پيغمبر ( ص ) گزارش دهد .
از سوى ديگر مسلمانان به رغم جنگهاى عديدهاى با دشمنان ، با مردم و حتى با همين دشمنان در زمينههاى تجارى و اقتصادى رابطه داشتند . چنان كه مىبينيم همواره بازرگانان مشرك به منظور دادوستد با مدينه در رفت و آمد هستند . تاريخ مىگويد : پيغمبر ( ص ) فعاليت در اين بخش را تشويق مىكرد . ما
هامش
( 1 ) . سيرة المصطفى ، 454 .