پس خداوند متعال نازل فرمود :
وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما . . .
« 1 »
در مجمع البيان آمده : كسى كه آن سخن را به ابن ابى گفت ، عبد اللّه بن رواحه بود و زد و خورد ميان طرفداران ابن رواحه از اوس و طرفداران ابن ابى از خزرج رخ داد .
از نظر ما هيچ يك از دو روايت بىاشكال نيست ؛
أ . آيهء صلح را نمىتوان بر روايت اوّل تطبيق داد ، زيرا درگيرى بين مسلمانان و مشركان بود و نه ميان دو گروه از مؤمنان . علاوه بر اين ، از روايت دوم نيز به دست نمىآيد كه نزاع ميان دو گروه از اهل ايمان بوده است . حال اگر اين دو روايت را به لحاظ نزديكى سياق و مضمون ، يك روايت بگيريم ، نمىتوان اطمينان داشت كه نزول آيه به اين مناسبت درست باشد .
4 . مسلمانى سلمان
در سال نخست هجرى و احتمالا در ماه جمادى الاوّل « 2 » سلمان فارسى ايمان آورد . پيامبر اكرم ( ص ) و تنى چند از ائمّه اطهار ( ع ) او را از اهل بيت خوانده فرمودهاند :
سلمان از ما اهل بيت ( ع ) است . « 3 »
سلمان در جستجوى حق و حقيقت از سرزمين خود هجرت كرد و در اين مسير مشكلات و مصائب فراوانى را تحمل كرد ؛ چنان كه او را به بردگى بردند و رسول اكرم ( ص ) او را آزاد فرمود . خلاصه داستان وى مطابق نقل صنعانى
هامش
( 1 ) . الدر المنثور ، 6 / 90 ؛ سيره حلبى ، 2 / 63 - 64 ؛ حياة الصحابة ، 2 / 578 - 579 ؛ صحيح بخارى ، 1 / 370 .
( 2 ) . بنگريد : تاريخ الخميس ، 1 / 351 .
( 3 ) . بنگريد : قاموس الرجال ، ج 4 شرح حال سلمان فارسى .