اين احتمال نمىتواند صحيح باشد ، زيرا روايت تصريح دارد كه آنان از شير مسروح خوردند . محبّ الدين طبرى در توجيه درستى روايت مىگويد : ممكن است ثوبيه ، حمزه را در پايان دوره شيرخوارگى وى و در ابتداى شيرخوارگى فرزندش شير داده باشد و پيامبر ( ص ) را در ابتداى دورهء شيرخوارگى او و در پايان دورهء شيرخوارگى فرزندش . بنابراين حمزه چهار سال از پيامبر ( ص ) بزرگتر است . « 1 » از نظر ما هر چند اين احتمال مىتواند درست باشد ، امّا عادتا بعيد مىنمايد . چنان كه مطابق برخى روايات ، به هنگام وفاى عبد المطلب به نذر خود ، حمزه بالغ و رشيد بود .
5 . درگيرى دايهها
مجاهد از ابن عبّاس پرسيد : آيا دايهها دربارهء شير دادن محمّد با هم منازعه و درگيرى داشتند ؟ پاسخ داد : آرى ، به خداى سوگند ؛ همهء زنان جنّ نيز خواهان شير دادن او بودند . . . امّا او به حليمه رسيد . « 2 »
ابو الحسن بكرى در كتاب الانوار روايت كرده كه :
شيوخ و اسلاف راوى ما حديث كردند كه مردم مكّه رسم داشتند پس از هفت روز از تولد نوزاد براى او دايه مىگرفتند تا او را شير دهد . زنان زيادى براى شيردهى و تربيت محمّد داوطلب شدند . . . فرشته غيبى به آمنه خبر داد كه دايه فرزندش در ميان بنى سعد زندگى مىكند و نام او حليمه است . آمنه به انتظار آمدن حليمه نشست تا اين كه از راه رسيد و فرزندش را به او سپرد . « 3 »
اين روايت به روشنى بر نادرستى اين سخن دلالت دارد كه زنان شيرده به
هامش
( 1 ) . ذخائر العقبى ، 172 .
( 2 ) . بحار الانوار ، 15 / 385 .
( 3 ) . همان ، 373 .