افرادى كه فوق العاده گريه كردند پنج نفر بودند : آدم ، يعقوب ، يوسف ، فاطمه ، دختر حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و على بن الحسين عليهم السّلام .
حضرت آدم از فراق بهشت به قدرى گريه كرد كه اثر اشك در دو گونهء مباركش نظير جوى باقى ماند .
حضرت يعقوب به قدرى از فراق يوسف گريه نمود كه چشمان خود را از دست داد و به دو گفتند : به خداوند سوگند يوسف را از خاطر نخواهى برد تا آنكه افسرده يا نابود گردى .
حضرت يوسف به قدرى براى پدرش يعقوب گريست كه اهل زندان ناراحت شدند و به وى گفتند : يا بايد شب گريان و روز ساكت شوى و يا اينكه روز گريان و شب ساكت باشى .
يوسف با يكى از پيشنهادهاى ايشان موافقت نمود .
حضرت فاطمه در فراق پيغمبر به قدرى گريه كرد كه اهل مدينه خسته و ناراحت شده به او گفتند : تو به واسطهء كثرت گريهات ما را اذيّت مىكنى . لذا حضرت زهرا از مدينه خارج و به سوى قبر شهدا مىرفت ، وقتى ناراحتيهاى قلبى خود را با گريستن خالى مىكرد به سوى مدينه بازمىگشت .
حضرت على بن الحسين عليهما السّلام مدت بيست يا چهل سال بر حضرت حسين گريست . هيچ غذايى در مقابل آن حضرت نمىگذاشتند مگر اينكه گريان مىشد .
كار آن حضرت به جايى رسيد كه يكى از غلامانش به وى گفت : اى پسر رسول خدا ! فداى تو شوم ، من مىترسم تو خود را ( به واسطهء كثرت گريه ) هلاك نمايى ! فرمود : چارهاى نيست جز اينكه از غم و اندوه خود به خداوند شكايت كنم . من چيزهايى را مىدانم كه شما نمىدانيد . من يادآور قتلگاه فرزندان فاطمه عليها السّلام نمىشوم مگر اينكه گريه راه گلويم را مسدود مىكند .
[ متن عربى ]
312 / 2 - أمالي شيخ طوسي « 1 » الْمُفِيدُ عَن الصَّدُوق عَن أَبِيه عَن أَحْمَدَ بْن إِدْرِيس
هامش
( 1 ) امالى طوسى ، ج 1 ص 191 - بحار الانوار ، ص 28 ص 41 شمارهء 4 - اثبات الهداة ، ج 1 ص 572 شمارهء 217 .