و از امام صادق عليه السّلام در خبرى آمده است : رسول خدا على را صدا زده و گفت : بشارت باد تو را كه خداوند تو را از غمى كه در بارهء ازدواج داشتى ، كفايت كرد . و سپس ابن شهر آشوب ، پس از ذكر مختصر آنچه گذشت ، و آن را به روايت شيخ صدوق بيان كرد ، مىگويد : در بعضى از كتابها آمده است كه راحيل - از فرشتگان مقرّب الهى - خطبهء عقد فاطمه را در آسمان هفتم خوانده است نه جبرئيل در آسمان چهارم ، و در خطبه چنين گفته :
حمد خدايى را كه ازلى است و قبل از هر موجودى وجود داشته ، و باقى است بعد از آنكه همهء موجودات فانى مىشوند ، حمد و سپاس مىگوييم او را كه ملائكهء روحانى را آفريد و ما را از آنان قرار داد ، و به ربوبيّت و مقام الهى او اذعان مىكنيم ، و او را به دليل نعمتهايى كه به ما عطا فرموده شكر مىگوييم . سپاس مىگزاريم به دليل اينكه ما را از ارتكاب گناه نگاه داشته و عيبهاى ما را پوشانيده ، و ما را در آسمانها جاى داده ، و به ملكوت خويش نزديك فرموده ، و ميل به شهوات را از ما پوشانده ، و تمام همّت و شهوت ما را معطوف به تقديس و تسبيح خود نموده است . همانا حمد و سپاس اختصاص به خدايى دارد كه رحمتش را بسط داده ، نعمتش را بىهيچ محدوديتى بخشش نموده ، و بالاتر از آن است كه الحاد مشركين زمين و عناد و دشمنى ملحدين خدشهاى در جلال و عظمت كبريائيش ايجاد نمايد ، - و سپس گفت : - خداوندى كه مالك همه كس و همه چيز است فاطمه عليها السّلام سرور زنان و دختر بهترين انبيا و سرور مرسلين و امام متقين را در نظر گرفته و او را به مردى از اهل رسول خدا و مصاحب او ، كه تصديقكنندهء نبوّت او بوده و در اين راه از هيچ كوششى دريغ نورزيده پيوند مىدهد و آنها را به ازدواج يك ديگر درمىآورد .
سپس روايت مىكند : جبرئيل در دنبالهء آن خطبه ، قول خداوند عزّ و جل را نقل كرد :
الحمد للَّه ردائى ، و العظمة كبريائى ، و الخلق كلّهم عبيدى و إمائى ، زوّجت فاطمة أمتى من علىّ صفوتى ، اشهدوا ملائكتى .
و بين تزويج فاطمه در آسمان و تزويج او در زمين چهل روز بوده است ، و رسول خدا او را در اول ذى حجه و به روايتى در ششم ذى حجه به ازدواج على عليه السّلام درآورد .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 465
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٦٥