گفتهاند . اولين درخت خرماى عَجوه است كه آدم آن را از بهشت آورد و در زمين كاشت و آن مادر همهى خرماها است .
يهود مدعى هستند كه اولين چشمه زير سنگى در بيتالمقدس است ، اما نادرست گفتهاند . نخستين چشمه ، آب حيات است كه هر كه از آن آشاميد جاودانه شد و خضر كه پيشتر از ذوالقرنين بود آن را جست و يافت و از آن نوشيد ، ولى ذوالقرنين بىبهره ماند .
يهود مىپندارند كه اولين سنگ بر زمين در بيتالمقدس است ، اما نادرست گفتهاند ، بلكه حجرالاسود است كه آدم آن را با خود از بهشت آورد و در گوشهى خانهى خدا نهاد و مردم از آن بهره مىبرند . آن سنگ از برف سفيدتر بود ، ولى به دنبال خطاهاى آدميان سياه شد . . . « 1 »
شيخ صدوق در « باب اسبها و اولين كسى كه بر اسب نشست » از قول امام صادق ( ع ) گويد : اسبها در سرزمين عرب حيواناتى وحشى بودند و چون ابراهيم و اسماعيل بر كوه ابوقبيس فراز آمدند و ندا در دادند كه « الا هلا ، الا هلمّ » هيچ اسبى باقى نماند جز آن كه افسارش به كف آمد و ناصيهاش در دست افتاد . « 2 »
شيخ صدوق : امام صادق ( ع ) فرمود : آغازين دادگسترى آشكاراى حضرت قائم ( عج ) اين است كه سخنگويش ندا در دهد كسانى كه عملشان از روى استحباب است ، حجرالاسود و طواف خانهى خدا را به كسانى واگذارند كه عمل واجب دارند . « 3 »
شيخ بهائى : اولين فرد از سادات رضوى كه به قم آمد ، ابوجعفر محمد بن موسى بن محمد بن جواد ( ع ) بود كه به سال 256 ق . از كوفه رهسپار قم شد و پس از آن ، خواهرانش زينب و اممحمد و ميمونه راهى آن ديار شدند . وى در ربيع الثانى سال 296 درگذشت و در آرامگاه مشهور خود در قم به خاك سپرده شد . سپس خواهرش ميمونه از دنيا رفت و در مقبرهى بابلان در زير گنبدى چسبيده به گنبد حضرت معصومه دفن
هامش
( 1 ) . كمال الدين 1 / 301
( 2 ) . من لا يحضره الفقيه 2 / 286
( 3 ) . همان 525 .