روزى كه زمين به غير اين زمين و آسمانها مبدّل گردد ، و براى خداوند يكتاى غالب آشكار گردند . ( 5 ) روزى كه كوهها در آن روز به سختى برافشانده شوند و به صورت ساده و هموار واگذارده شوند و در آنها كجى و برآمدگى مشاهده نكنى ( 6 ) روزى كه كوهها را جامد مىپندارى در حالى كه همچون ابرها روانند ، روزى كه آسمان شكافته شود و چون روغن زيتون ، گلگون شود ، آن روز از گناه هيچ انس و جنّى نپرسند ، روزى كه سخنوران را از سخن گفتن باز دارند ، و از جرم كسى نپرسند ، بلكه به موهاى پيشانى و قدمها گرفته شوند ، روزى كه هر كسى هر عمل خيرى كه كرده است پيش روى خود ببيند ، و عمل بدى كه كرده دوست دارد تا بين او و عملش مسافتى طولانى فاصله افتد ، روزى كه هر كس به آنچه آماده كرده است آگاه بوده و به آنچه قبل و بعد از خود فرستاده است مىنگرد ، روزى كه زبانها لال مىشود ، امّا اعضاى بدن سخن مىگويند ، روزى كه يادش سرور انبيا را پير كرد ، زيرا وقتى كه از آن بزرگوار پرسيدند : يا رسول اللَّه ! مىبينيم كه پير شدهايد ؟ فرمود : سورههاى : هود ، واقعه ، مرسلات ، عم يتسائلون و اذا الشّمس كوّرت مرا پير كردند ( 7 ) ! پس اى قارى قرآنى كه مرتكب گناهى ! تنها بهرهء تو از قرآن خواندن ، آن است كه كلمات و حروف را مىجوى و زبانت را بدان مىجنبانى ! اگر تو در بارهء آنچه مىخوانى بينديشى ، هر آينه سزاوارتر خواهى بود به رنج و مرارت از دست آنچه كه سرور و سالار بشر ( ص ) را پير كرده است ، و هر گاه به تنها حركت دادن زبان بسنده كنى ، از نتيجه قرآن بىبهره ماندهاى ، روزى كه بهانهها پذيرفته نشود ، و رازها فاش شوند ، و پنهانيها بر ملا شوند و اسرار از پرده بيرون بيفتد ، روزى كه چشمها به گودى افتد و صداها خفه شود ، و توجّه به ديگران اندك ، كارهاى نهانى آشكارا و خلافها هويدا شود . روزى كه بندگان سوق داده مىشوند در حالى كه گواهان به همراه ايشانند ، خردسال را پير ، و بزرگ سال را از خود بى خود مىكند ، آن روز وسايل سنجش اعمال برقرار و نامههاى اعمال باز گشوده شوند ، و
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 541
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٥٤١