تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 198

مساهمون:

ص١٩٨
مىكنم تا در رفاه باشم و از آنها عقب بمانم ، پس چند روزى صبر كنم بهتر است از اين كه فرداى قيامت نصيب كمترى داشته باشم ، و چيزى در نزد من بهتر از پيوستن به دوستان و برادرانم نيست . عايشه مىگويد : به خدا سوگند ، پس از آن يك هفته كامل نگذرانده بود كه زندگى را بدرود گفت . ( 38 ) از انس نقل كرده‌اند : فاطمه ( ع ) پارهء نانى براى پيامبر خدا ( ص ) آورد ، پيامبر ( ص ) فرمود : اين پاره نان چيست ؟ عرض كرد : گردهء نانى است كه پخته‌ام ، و گوارايم نشد تا اين پاره نان را براى شما آوردم . فرمود : بدان كه اين نخستين خوراكى است كه پس از سه روز به دهان پدرت وارد مىشود ، آنگاه فرمود : گرسنگان در دنيا در آخرت سيرند ، و مبغوضترين مردم نزد خدا آنانى هستند كه معده‌شان از پرخورى سنگين است ، و هيچ بنده‌اى ترك نمىكند خوراكى را كه ميلش مىكشد مگر اين كه در بهشت ، درجه‌اى به او مىدهند . ( 39 ) يكى از بزرگان مىگويد : از شكم‌پرستى حذر كنيد ! زيرا آن باعث سنگينى در زندگى و بدبويى در آخرت است . لقمان به پسرش مىگويد : پسرم هر گاه معده‌ات پر بود ، فكر و انديشه‌ات مىخوابد و حكمت فلج مىشود و اعضاى بدن از عبادت باز مىماند . به محمّد بن واسع گفتند : خوشا به حال كسى كه مختصر خوراكى دارد تا آن را بخورد و از ديگر مردم بىنياز شود . او گفت : خوشا به حال كسى كه گرسنه شب را بگذراند و از لطف خدا راضى باشد . در تورات آمده است : از خدا بترس ! و هر گاه سير بودى به ياد گرسنگان باش ! گرسنگى را ستوده‌اند ، و پيامبران ( ع ) گرسنگى را به كار بسته‌اند به خاطر چند چيز : گرفتارى و عذاب خدا فراموش نشود ، و همچنين افراد مبتلا و گرفتار از ياد نروند ، چون سير از گرسنه خبر ندارد ، و بندهء زيرك وقتى كه دچار بلايى مىشود به ياد گرفتارى آخرت مىافتد ، با تشنگى خود ، يادآور تشنگى مردم ، روز قيامت در محشر مىشود ، و از گرسنگى خود ، به ياد گرسنگى اهل جهنّم مىافتد