مقدّمه
مؤلّف
علامهء فقيه ميرزا محمّد شهدادى « 1 » نائينى مصاحبى رحمه اللّه از فقيهان أصفهان در قرن سيزدهم هجرى وأهل فضل وأدب وجامع معقول ومنقول بود وخانوادهاش أغلب از شاعران ، فاضلان وخطاطان بودند . پدرش حاج ميرزا احمد ، مردى تاجر وخوشنويس بوده كه در خط نسخ مهارتى بسزا داشته وچند نسخه قرآن به خط خود نگاشته است .
وى از روستاى محمّديه نائين به أصفهان آمد وبه سبب فضائل وكمالات خود توانست با حضرات آيات : ميرسيد محمّد شهشهانى وحاج ملا محمّد جعفر آبادهاى رحمهما اللّه ، ارتباط دوستانه برقرار كند . وى در سال 1278 در أصفهان درگذشت ودر تخت فولاد ، در تكيه شيخ محمّد تقى أصفهاني قدّس سرّه به خاك سپرده شد .
فرزند بزرگش حاج ميرزا غلامعلى نيز از جمله عالمان وشاعران بود ودر أنواع خطوط ، به ويژه خط نسخ ، تبحّر داشت . از آثار ميرزا غلامعلى : الفيه در أصول ، الفيه در صرف ونحو ، دموع العين في مراثي الحسين عليه السلام ، رساله در صبر ، رساله در أصول ومنظومه در حجّيت ظن را مىتوان نام برد . دكتر على محمّد خان مصاحب ( م ح 1364 ) وفرزند أو دكتر غلامحسين مصاحب ( م 1399 ) سرپرست دائرة المعارف فارسي - به ترتيب فرزند ونوهء حاج ميرزا غلامعلى هستند - است .
برخى از آثار شهدادى عبارتند از :
1 . إصلاح ذات البين ( در شقاق وخلع ) ؛
هامش
( 1 ) . شهداد روستايى در حومهء نائين است .