مقدّمه
مؤلّف
فقيه جليل مولى محمّد جعفر سبزوارى ، فرزند برومند فقيه بزرگ شيعه مولى محمّد باقر سبزوارى ، از علماى بزرگ أصفهان در أواخر دولت صفويه است . خاتونآبادى ، نام أو را ضمن علمايى كه در سال 1122 ق براي افتتاح مدرسهء چهارباغ شركت داشتند ، وهم از حاضران جلسهء علما در 11 رجب همان سال - براي تعيين روز ميلاد أمير المؤمنين علي عليه السلام - ذكر كرده است . همچنين شيخ محمّد على حزين در سفرنامهاش دربارهء أو مىنويسد :
. . . ودر آن شهر [ يعنى أصفهان ] انزوا داشت مولاناى فاضل ، مولانا محمّد جعفر سبزوارى كه از اتقياى معروف ومرتاضان بود ، با من الفت ديرين داشت ودر آن وقت ، يك نوبت شبى به منزل من آمد واز صحبتش بهرهور گرديدم .
مرحوم سيد مصلح الدين مهدوى رحمه اللّه مىنويسد :
وى - ظاهرا - از شاگردان محقق سبزوارى ( پدرش ) ، محقق خوانسارى وعلامه مجلسي بوده ودر سالهاى انقلاب أصفهان وفتنه افاغنه ( 1134 - 1135 ق ) وفات يافته ودر فضاى جنوبي مسجد حكيم ( برفانداز پشت گنبد ) مدفون گرديد .
برخى از آثار وى عبارتند از :
1 . شرح الفيه شهيد اوّل ، به فارسي ؛
2 . النوروزية ؛
3 . تحفهء سلطاني ، در فلسفه وكلام ؛