مقدّمه
مؤلّف
أبو عبد الله محمّد بن نعمان عكبرى بغدادي معروف به شيخ مفيد ، از فقيهان ومتكلمان وعالمان بزرگ اماميه ، وپيشواى شيعه در نيمه دوم سدهء چهارم وأوائل سدهء پنجم هجرى است . أو داراى فضائل علمي وعملي وجامع كمالات نفساني وحاضر الجواب وكثير الرواية ودر اخبار واشعار خبير ودر فنّ جدل وكلام ومناظره كم نظير بود ، وبه عبادات وصدقات اهتمام داشت وشبها ، پس از اندكى خواب ، به نماز وتلاوت قرآن ودرس ومطالعه مىپرداخت . كرسي تدريس علوم اسلامى در بغداد بدو محوّل بود وعامه وخاصه از درياى فضلش بهره مىبردند . وى در روز 11 ذىقعده 336 در محلّه عكبرا - از محلّههاى بغداد - متولد شد ودر جوانى به درس بزرگان مشايخ مانند : ابن قولويه حاضر شد وعلوم عصر را فراگرفت ودر حوزه علمي بغداد ، خوش درخشيد . أو در طول نيم قرن تدريس خويش موفق شد علاوة بر آثار فراوان ، شاگردان بنامى همچون : سيد رضى ، سيد مرتضى ، شيخ طوسي ، نجاشي ، أبو الفتح كراجكى ، سلار ديلمى ، أبو يعلى جعفري ، را تربيت كند .
أو در مناظره ومجادله با فرقههاى كلامي عصر خويش ، دستى توانا داشت وساير فرق اسلامى از ايرادات وانتقادات بجا وشايستهء وى در أمان نبودند وبرخى از آنها به جاى پاسخگويى به أو ، در انتظار مرگش نشسته بودند وپس از وفاتش ، شاديها كردند واثر