فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ
« و بدينگونه ، براى هر پيامبرى دشمنى قرار داديم ؛ شياطين انس و جن را كه براى فريب ، سخنان فريبنده مبادله مىكنند . و اگر پروردگارت مىخواست ، چنين نمىكردند . پس ، آنها را با دروغهايى كه ساختهاند رهايشان كن » « 1 »
و سخن آخر اينكه ، ما نيازمند اين همه شرح و تفضيل هم نبوديم . زيرا ، همين ما را بسنده است كه بدانيم به گمان آنها ، آيات مورد بحث در سورهى حج ، و آيه
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى
مكى است و مربوط به حادثه مكه و داستان دروغين « غرانيق » بوده است ، در حالى كه سورهى حج همهاش مدنى است و در مدينه نازل شده است ! و اين كجا و آن كجا ؟ و همين بهتنهايى بزرگترين دليل ساختگى بودن اين افسانه است و ما را از برهانهايى كه براى بطلان اين قصه آورديم بىنياز مىكند !
مقايسه اين روايات با نصوص قرآن
براستى نمىتوانم فهميد كه چگونه اين افسانه را باور مىكنند و آن را در كتابهاى تفسير مىنويسند ، در حالى كه خداوند متعال فرموده :
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ * إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ * إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ
« و چون قرآن بخوانى ، از شيطان رجيم به خدا پناه ببر * كه او را بر كسانى كه ايمان آورده و بر خدا توكل مىكنند ، سلطهاى نيست * سلطه او تنها بر كسانى است كه دوستش مىدارند و به خدا شرك
هامش
( 1 ) - انعام / 112 .