أَيْمانِكُمْ
و نيز :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ
و آن حرام در اينجا حلال گرديد . » « 1 »
و اما هجران پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) و اينكه از چه كسانى جدا شد ، آيا آن حضرت از همهى زنانش بيست و نه روز جدا شد يا از برخى از آنها ؟ بيان آن در حديث « امّسمله » بدينگونه است كه مىآيد :
احمدبن حنبل در مسند و مسلم در صحيح خود از « عكرمةبن عبدالرحمن » روايت كنند كه گفت : « امّسلمه به من خبر داد كه رسول خدا سوگند خورد كه يك ماه نزد برخى از زنان نرود ، و چون بيست و نه روز گذشت ، نزد آنها رفت . به آن حضرت گفته شد : يا بنى الله ! شما سوگند خورديد كه يك ماه نزد ما نياييد ؟ فرمود : ماه بيست و نه روز است . » « 2 »
و در سنن ابنماجه و صحيح بخارى از « امّسلمه » گويد :
« رسول خدا يك ماه از برخى زنانش جدا شد و چون بيست و نه روز گذشت باز آمد . گفته شد : يا رسول الله ! تنها بيست و نه روز گذشته است . فرمود : ماه بيست و نه روز است . » « 3 »
و اين حديث با اصل واقعه كه سبب تحريم ، برخى از « امّهات المؤمنين » بودهاند ، تناسب دارد . و رسول خدا تنها آنان را ترك كرده است .
بنابراين ، راويان روايت كردهاند كه پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) با كنيز خود « ماريه » در خانهى حفصه آميزش نمود و حفصه از آن دلگير شد و پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) ماريه را بر خود حرام كرد تا خشندش كند . و راز آن را به حفصه سپرد تا آن را مخفى دارد ولى
هامش
( 1 ) - همان مدرك .
( 2 ) - مسند احمد ، ج 6 ص 315 ؛ صحيح مسلم ، ج 2 ص 764 ؛ صحيح بخارى ، ج 3 ص 174 ، و ج 2 ص 48 .
( 3 ) - سنن اين ماجه ، ج 1 ص 665 664 ؛ صحيح بخارى ، ج 2 ص 48 ، و ج 3 ص 174 .