بود . به طوريكه دامن فاميل و فرزندان على را نيز مىگرفت .
تاريخ نويسان نقل نمودهاند كه : عايشه خود را از حسن و حسين و فرزندان على مستور مىساخت و با آنان مانند نامحرمان رفتار مىنمود با اينكه ابنعباس بر او اعتراض مىكرد و مىگفت كه حسن و حسيت نسبت به عايشه محرم هستند . « 1 »
ابنسعد پس از نقل رفتار عايشه چنين مىگويد :
از ابوحنيفه « 2 » و مالك « 3 » نقل نمودهاند كه همسر هر مردى نسبت به فرزندان نوههاى او و همچنين نسبت به فرزندان دخترش براى هميشه محرم است و هيچيك از آنان نمىتوانند آن زن را به عقد خود دربياورند و اين مسئله مورد اتفاق تمام مسلمانان است .
ما مىگوئيم : اين مسئله كه مورد اتفاق تمام مسلمانان است و ابنعباس و ابوحنيفه و مالك همه برآنند ، چيزى نبود كه از نظر عايشه دور و مخفى باشد و او واقعاً اين حكم را نداند بلكه هدف عايشه از اين عمل چيز ديگرى بد و او مىخواست با اين عمل مقام فرزندى « حسنين ( ع ) را » نسبت به پيامبر ( ص ) انكار كند و آنان را جزء اولاد پيغمبر به حساب نياورد .
هامش
( 1 ) طبقات ابن سعد : 8 / 73
( 2 ) ابوحنيفه نام وى نعمان و يا عتيك مىباشد او فرزند ( ثابتبن زوطى است ) كه نسبت وى بطايف تيم داده مىشود چه پدر بزرگ او « زوطى » غلام خاندان « تيم بن ثعلبه » بود كه آزادش نمودند ابوحنيفه يكى از مراجع و پيشوايان چهارگان اهل سنت است كه در سال 80 هجرى در كوفه متولد گرديد ابو جعفر منصور عباسى اورا به بغداد احضار نمود و در سال 150 در 70 سالگى در همانجا چشم از جهان فرو بست و در مقام خيزران بغداد دفن گرديد
« تاريخ بغداد 13 / 323 - 324 »
( 3 ) مالك كنيهاش ابوعبدالله فرزند انسبنابىعامر از قبيله قحطان بود جد او ابوعامر از اصحاب رسول خدا بشمار مىرفت كه در جنگ احد و جنگهاى بعدى در ركاب رسول خدا ( ص ) بود مالك يكى ديگر از پيشوايان چهارگانه اهل سنت است وى كتابى نيز نگاشته بنام ( موطأ ) كه يكى از كتب مهم سنيها محسوب مىگردد و داراى 1720 حديث مىباشد مالك در سال 90 يا 93 هجرى متولد و در ربيعالاول سال 169 در هفتاد و نه سالگى از دنيا رفت .
( تنوير الحوالك سيوطى )