و انبوهى به وجود بياورد و به جنگ على ( ع ) بسيجشان دهد .
شگفتانگيز است كه عايشه با همان قدرت و سياست عجيب خود در جنگ جمل افكار متضاد را در يك جا جمع نمود و حزبهاى مختلف را - كه هر حزب و گروهى هدف ديگر و جداگانهاى داشت - در يك نقطه متمركز ساخت و همه آنها را در يك صف قرار داد و لشكر مهمى از آن حزبهاى مختلف به وجود آورد ! ! !
شگفتانگيزتر اين كه : وى طلحه و زبير را كه سرسختترين دشمنان عثمان و قاتلان واقعى وى بودند با صحنهسازى و تردستى مخصوص به خود ، طرفدار خونخواه عثمان وانمود كرد و آنان را پس از بيعت با على ( ع ) به پيمانشكنى واداشت امير و فرمانده لشكرى ساخت كه به عنوان خونخواهى عليه على ( ع ) قيام كرده بودند .
عايشه نه تنها قاتلان عثمان را تبرئه نمود بلكه على ( ع ) را به قتل وى متهم ساخت و او را قاتل قلمداد نمود در صورتى كه به گواه زنده و گوياى تاريخ ، على ( ع ) در قتل عثمان اصلا شركت نداشت كه اينك شواهدى چند از تاريخ در اينجا وارد مىسازيم :
1 - على ( ع ) از بيعت طلحه و زبير ، و پيمانشكنى آنان و اين كه وى در قتل عثمان شركتى نداشت و همان طلحه و زبير بودند كه دست به خون عثمان آلودند ، از اين گونه حقايق كراراً سخن به ميان مىآورد و با منطق رسا و شواهد زنده و روشن پرده از روى آنها بر كنار مىكرد ، داد على در سر اين موضوع بلند بود : گاهى مىگفت طلحه و زبير با من بيعت كردند و پس از اندك مدتى از من استيذان نمودند كه به زيارت خانه خدا روند ولى سر از بصره در آوردند ! در آنجا دست به آشوبگرى زدند ، مسلمانان را كشتند ، و بيعت خود را با من بشكستند ، دشمنان مرا عليه من شورانيدند و كردند آنچه را كردند ! !
و گاهى نيز خطاب به خود طلحه و زبير ، مىگفت : شما با من بيعت نموديد ، سپس بيعت خود را به هم زديد و پيمانتان را با من بشكستيد و مرا به قتل عثمان متهم ساختيد ، شما مىگوئيد قاتل عثمان على ( ع ) است ، من مىگويم قضاوت اين موضوع را به عهدهء بيطرفان از صحابه پيامبر بگذاريم ، به عهدهء كسانى كه نه از شما هستند و نه از من ،
أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 242
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٤٢