عايشه و غذاى حفصه :
عايشه خود مىگويد :
غذائى براى رسول خدا تهيه ديده بودم كه خبر شدم حفصه نيز چنين كارى كرده است به كنيزك خود دستور دادم كه آماده باشد و اگر ديد كه حفصه پيش از من براى پيغمبر غذا آورد ، آن را بگيرد و بدور بريزد . كنيزك فرمان برد و چنين كرد و در نتيجه ظرف غذاى حفصه شكست و محتويات آن بر سفره چرمين ريخته شد . رسول خدا خود غذاى ريخته شده را جمع كرد و به من امر فرمود :
ظرفى از خود بياور ، و بجاى ظرف شكسته حفصه بده . « 1 »
عايشه و غذاى صفيه :
صفيه را در صفحات پيش شناختهايم اينك پاى سخن امالمؤمنين عايشه مىنشينيم و داستان دور ريختن و شكستن ظرف غذاى صفيه را از زبان خود او مىشنويم . او مىگويد :
يكى از روزها ، هنگامى كه رسول خدا در خانه من بود ، صفيه غذائى را كه پخته بود براى آن حضرت فرستاد . چون كنيزك حامل غذا را ديدم لرزه بر اندامم افتاد تا آنجا كه از خود بى خود شده ظرف غذا را گرفته آن را بدور افكندم !
چشمهاى پيغمبر را ديدم كه به من خيره شده است و آثار خشم و نفرت را از رفتار خود در سيمايش به خوبى خواندم . پس بيدرنگ گفتم :
- از خشم رسول خدا ، به حضرتش پناه مىبرم و اميد آن دارم كه مرا نفرين نكنى .
- توبه كن .
- و چگونه عمل خود را تلافى كنم ؟
- غذائى مانند غذايش ، و ظرفى چون ظرفش تهيه كن و برايش بفرست « 2 »
هامش
( 1 ) مسند احمد ( 6 / 111 ) و كنز العمال ( 3 / 44 و 4 / 44 ) حديث شماره 983 از كتاب شمائل .
( 2 ) به مسند احمد ( 6 / 277 و 144 ) ، نسائى ( 2 / 148 و 159 ) و حاشيه سيرهء حلبيه ( 283 - 284 ) مراجعه فرمائيد .