فشردهاى از آنچه گذشت
بدا اسمها يبرز على اخواتها من امهات المؤمنين ، وذلك بارجاع السلطة اليها فى الفتيا ، و تفضيلها فى العطاء :
« از آن روى كه حكومت وقت از عايشه امالمؤمنين فتوا و دستور مىگرفت ، و مستمريش را فزونتر ميداد ، نامش مقدم بر نام ديگر بانوان پيغمبر خدا برده ميشد »
متن كتاب
از آنچه تا به اينجا گفتهايم بطور خلاصه چنين بر مىآيد كه : چون حكومت وقت ( بويژه دوران خلافت شيخين ) از عايشه امالمؤمنين فتوا و دستور مىگرفت و مستمريش را نسبت به ساير بانوان رسول خدا فزونتر قرار داد ، نامش مقدم بر نام ايشان برده مىشد و يا احياناً نامى از ديگر بانوان آن حضرت در ميان نبود . اين امر بدان علت بود كه مقام خلافت توجهى عميق نسبت به او معمول مىداشت ، و همين عمل حكومت وقت راه را براى نيل به مقاصد و بلند پروازىهاى ذاتى او هموار ساخت . ومقام رفيع و منزلت والايش را در جامعه اسلامى تا به امروز پايهگذارى كرد .
تنها از خروج وى از مدينه چون ساير بانوان پيغمبر خدا ( ص ) و ديگر اصحاب آن حضرت جلوگيرى به عمل آورد و در نتيجه او ؛ جز با ياران رسول خدا معاشرتى نداست . و روى همين اصل موردى براى بيان احاديث بسيار از پيغمبر ( ص ) پيش نمىآمد . چه غالباً همعصران او ، مخصوصاً اهالى مدينه صحبت رسول خدا را درك كرده بودند . از اين روى احاديث او ، چون احاديث ديگران در دوران حكومت