تخطي إلى المحتوى الرئيسي

على مائدة الكتاب والسنة ( بر گستره كتاب و سنت ) ( فارسى ) — صفحة 250

مساهمون:

ص٢٥٠
مسكينى مسلمان‌زاده‌ام ، غذايم دهيد تا خدا از سفره‌هاى بهشت غذايتان دهد . على عليه السلام دستور داد تا غذا را به او بدهند و در آن روز و آن شب چيزى جز آب نخوردند . روز دوم فاطمه عليهاالسلام يك پيمانه ديگر آرد كرد و با آن نان فراهم ساخت ، و چون غذا را فراروى خود نهادند ، يتيمى سر رسيد و بر در خانه ايستاد و گفت : سلام بر شما اهل بيت محمد ، يتيمى از اولاد مهاجرانم كه پدرم شهيد شده است . غذا را به او دادند و يك روز ديگر خويشتندارى كردند و جز آب نخوردند . روز سوم فاطمه عليهاالسلام پيمانه باقيمانده را برگرفت و آرد كرد و نان پخت . على عليه‌السلامبا پيامبراكرم صلى الله عليه وآله نماز گزارد و بازگشت ، و چون غذا را فراروى خود نهاد ، اسيرى بر در خانه ايستاد و گفت : سلام بر شما اهل بيت نبوت ، اسيرمان مىكنيد و غذايمان نمىدهيد ؟ غذايم دهيد كه من اسيرم . غذا را به او دادند و سه روز و سه شب خويشتندارى كردند و جز آب نخوردند . رسول‌خدا صلى الله عليه وآله نزد آنان رفت و شدت گرسنگى آنها را ديد . خداى سبحان اين آيات را فرو فرستاد :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
.
هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً
. . .
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً
. . . ؛ « 1 » آيا زمانى طولانى بر انسان گذشت . . . ( ابرار ) به نذر خود وفا مىكنند و از روزى كه شرش فراگير است مىترسند ، و غذاى خود را به پاس دوستى خدا به مسكين و يتيم و اسير مىخورانند و مىگويند شما را تنها به خاطر خدا اطعام مىكنيم و هيچ پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم . « 2 »

ب ) آيه ايثار

وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ ؛
« 3 » و ديگران را بر خويش مقدم مىدارند ؛ هر
هامش
( 1 ) . سوره انسان ، آيه 9 - 1 . ( 2 ) . ابن اثير ، اسدالغابه ، ج 5 ، ص 530 . ( 3 ) . سوره حشر ، آيه 9 .