امام على عليه السلام در قرآن
پژوهشگر جوياى رابطه ميان امام على عليه السلام و قرآن كريم ، گاهى نوشتن و جمعآورى قرآن به اهتمام امام على عليه السلام را مىكاود ، و گاهى به تفسير امام درباره شأن نزول و تأويل آيات قرآن مىپردازد ، كه آن حضرت ، خود ، فرمود :
سَلُوني عَن كِتابَ اللهِ فَوَاللّهِ ما مِنْ آيَةٍ الّا أنا أعْلَم أبِلَيلٍ نَزلت أم بِنَهار ، أم في سَهل أم
في جَبل ؛ « 1 »
از من درباره كتاب خدا بپرسيد كه به خدا سوگند هيچ آيتى نيست مگر آنكه مىدانم در شب نازل گشته است يا در روز ، در دشت فرود آمده يا در كوه .
گاهى نيز محقق ، موضوع تجسم قرآن در على عليه السلام را از بعد عقيده و رفتار بررسى مىكند ، كه پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمود :
عَلىٌّ مَعَ القُرآن و القُرآنُ مَعَ عَلىّ لَنْ يَفترقا حتّى يَرِدا عَلىّالحَوض ؛ « 2 »
على با قرآن است و قرآن با على ، هرگز از هم جدا نشوند تا در حوض كوثر نزد من آيند .
در بحث حاضر تنها به برخى از آيات نازل شده درباره آن حضرت ، كه ما به آنها دست يافتهايم ، اشاره مىكنيم ؛ زيرا خطيب بغدادى در تاريخ خود از ابن عباس روايت كرده كه سيصد آيه درباره امام على عليه السلام نازل شده است . « 3 » همچنين شبلنجى از ابن عباس نقل مىكند كه آن مقدار از كتاب خداى متعال كه درباره على عليه السلام نازل شده ، درباره هيچ كس نازل نشده است . « 4 »
هامش
( 1 ) . متقى هندى ، على ، كنزالعمال ، ج 2 ، ص 257 - 258 .
( 2 ) . حاكم نيشابورى ، المستدرك علىالصحيحين ، ج 3 ، ص 124 .
( 3 ) . خطيب بغدادى ، تاريخ بغداد ، ج 6 ، ص 221 .
( 4 ) . شبلنجى حنفى ، نورالابصار ، ص 73 .