ب ) رواياتى كه مىگويد : پيامبر صلى الله عليه وآله از گريه كردن نهى فرمود ، و منشأ اين روايات
در صحيح مسلم و سنن نسائى از عبداللّه روايت كنند : حفصه بر [ حال ] عمر گريست . عمر گفت : آرام باش دخترم ! آيا نمىدانى كه پيامبر فرموده : « ميت به خاطر گريه بستگانش بر او ، عذاب مىبيند » ؟ « 1 »
در روايت ديگرى آمده است :
عمر گويد : پيامبر صلىالله عليهوآله فرمود : « ميت در قبر بهخاطر نوحهو زارى بر او عذاب مىبيند . » « 2 »
و در ديگرى :
عبداللّه بن عمر گويد : هنگامى كه عمر ضربت خورد ، مدهوش گرديد . بدين خاطر ، بر او صيحه و شيون كردند . چون به هوش آمد گفت : آيا نمىدانيد كه رسول خدا صلى الله عليه وآله فرمود : « ميت به خاطر گريه زنده عذاب مىبيند . » « 3 »
استدراك عايشه بر حديث و رفع اشتباه از عمر و پسرش
در صحيح بخارى ، صحيح مسلم و سنن نسائى روايت كنند :
ابن عباس گويد : به مدينه كه رسيديم ، اميرالمؤمنين [ عمر ] هنوز استقرار نيافته بود كه ضربت خورد . صهيب با فرياد : واى برادرم ! واى ياورم ! بر بالين او آمد . عمر گفت : آيا نمىدانى ، آيا نشنيدهاى كه پيامبر صلى الله عليه وآله فرمود : « ميت به خاطر برخى گريههاى بستگانش عذاب مىبيند » ؟
ابن عباس گويد : من برخاستم و نزد عايشه رفتم و از آنچه گذشته بود آگاهش كردم . عايشه گفت : نه به خدا ! رسول خدا هرگز نفرموده : « ميت به خاطر گريه كسى عذاب مىبيند . » بلكه فرموده :
هامش
( 1 ) . صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 639 ، كتاب الجنائز ، باب الميت يعذب ببكاء اهله عليه ؛ سنن نسائى ، ج 4 ، ص 18 ، كتاب الجنائز ، باب النهى عن البكاء على الميت .
( 2 ) . صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 639 ؛ صحيح ترمذى ، ج 4 ، ص 222 ، كتاب الجنائز ، باب 24 ؛ سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 508 ، كتاب الجنائز ، باب الميت يعذب بما نيح عليه .
( 3 ) . صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 639 ؛ سنن نسائى ، ج 4 ، ص 18 .