بدين خاطر است كه احاديث امامان اهلالبيت ( ع ) داراى سند واحد است و سخن ايشان سخن واحد و قول ايشان قول واحد .
و از اين رواست كه امام صادق ( ع ) - بنابر روايت ابن سنان - فرمود : « بر شما گناهى نيست كه آنچه را كه از من شنيديد از قول پدرم روايت كنيد ، و بر شما گناهى نيست كه آنچه را كه از پدرم شنيديد از قول من روايت كنيد ، در اين كار بر شما باكى نيست . » « 1 »
و در پاسخ ابوبصير كه گفت : « حديثى را از شما مىشنوم و از قول پدرتان نقل مىكنم ، يا از پدرتان مىشنوم و از قول شما نقل مىكنم ! » امام ( ع ) فرمود : « يكسان است ؛ جز آنكه اگر از قول پدرم نقل كنى نزد من محبوبتر است . » « 2 »
و به « جميل » فرمود : « هر چه از من شنيدى از قول پدرم روايت كن . » « 3 »
و به « حفص بن بخترى » كه گفت : « حديثى را از شما مىشنوم و بعد نمىدانم از شما شنيدم يا از پدرتان ! » فرمود : « هر چه را كه از من شنيدى از قول پدرم روايت كن و [ بلكه ] هر چه را كه از من شنيدى از قول رسول خدا ( ص ) روايت كن . » « 4 »
و به هشام بن سالم و حمّاد بن عثمان و ديگران فرمود : « حديث من حديث پدرم باشد و حديث پدرم حديث جدّم و حديث جدّم حديث حسين و حديث حسين حديث حسن و حديث حسن حديث اميرالمؤمنين و حديث اميرالمؤمنين حديث رسول الله ( ص ) و حديث رسول الله قول خداى عزّوجلّ . » « 5 »
و بدين خاطر است كه امام باقر ( ع ) در پاسخ جابر كه گفت : « هرگاه حديثى را
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، چاپ قديم 3 / 380 ح 85 .
( 2 ) . كافى 1 / 51 .
( 3 ) . همان . جميل در بين اصحاب امام صادق ( ع ) بيش از يك نفر بوده است .
( 4 ) . وسائل چاپ قديم 3 / 380 ح 86 .
( 5 ) . كافى 1 / 53 . ارشاد مفيد / 257 . .