على ( ع ) را به ما نشان داد و در آن تأييد اين نظر ما بود كه : « هرگاه نشستيم تشهّد مىخوانيم » . « 1 »
18 - و از « ابىبكير » گويد : « زراره از امام صادق ( ع ) حكم نماز خواندن با پوست روباه و سنجاب و غير آنها پرسيد و امام ( ع ) كتابى برون آورد كه آن را املاى رسول خدا ( ص ) مىدانست و در آن آمده بود : « نماز خواندن در پوست و كرك و موى و بول و غائط و اجزاى ديگر حيوانات حرام گوشت باطل است . اين نماز پذيرفته نمىشود تا آنگاه كه در غير آنها ، از حيوانات حلال گوشت ، خوانده شود » سپس فرمود : « اى زراره ! اين از رسول خدا ( ص ) است . آن را حفظ كن . . . » « 2 »
آرى ، امامان اهلالبيت ( ع ) گاهى براى اطلاع از اخبار و وقايع آينده به « جفر » و مصحف فاطمه ( س ) مراجعه مىكردند و براى بيان احكام اسلامى و آداى آن به كتاب « جامعه » روى مىآوردند و به گونهاى خاص ، محتواى جامعه را گاهى با ذكر سند و گاهى بدون آن ، روايت مىكردند ، مانند :
الف - حكم ميراث برادرزاده با جدّ :
محمد بن مسلم در روايت پيشين خود گفت : « امام صادق ( ع ) صحيفهى احكامِ ارث را گشود و نخستين چيزى كه فراروى من قرار گرفت حكم ارث برادرزاده و جدّ بود كه ميراث ميّت بين آنها نصف مىشد . من گفتم : فدايت شوم ، قاضيان منطقه ما براى برادرزادهى همراه جدّ سهمى قرار نمىدهند . فرمود : « اين نوشته دستخط على و املاى رسول خدا ( ص ) است . »
هامش
( 1 ) . بصائرالدرجات ص 145 ح 22 . در قاموس الرجال 9 / 48 گويد : « معتب خادم امام صادق ( ع ) بود و منصور [ خليفه عباسى ] او را هزار تازيانه زد تا بمرد . »
( 2 ) . كافى 3 / 397 . تهذيب 2 / 209 . استبصار 1 / 383 . وسائل 3 / 250 . .