رسول خدا ( ص ) سئوال مىكردم پاسخم مىفرمود ، و اگر سئوالى نداشتم خود آغاز مىكرد ، و هيچ آيتى دربارهى شب و روز ، آسمان و زمين ، دنيا و آخرت ، بهشت و دوزخ ، دشت و كوه و روشنى و تاريكى بر او نازل نگرديد مگر اينكه آن را به من آموخت و املايم كرد تا با دست خود نوشتم و تأويل و تفسير و محكم و متشابه و خاص و عامّ و چگونگى نزول و مكان نزول و موضوع نزولش تا قيامت را به من تعليم فرمود و از خدا خواست تا فهم و دركم عطا فرمايد . » « 1 »
اين حديث را احاديث سهگانه موجود در طبقات ابنسعد كه از كتب مكتب خلفاست تأييد مىكند :
1 - از محمد بن عمر بن على بن ابىطالب ، گويد : « به على گفته شد : چه شده كه تو بيش از ديگر صحابه رسول خدا ( ص ) حديث مىگوئى ؟ گفت : « من چنان بودم كه هرگاه سئوال مىكردم آگاهم مىنمود و چون سكوت مىكردم آغازم مىفرمود . »
2 - از سليمان احمسى از پدرش ، گويد : « على گفت : « به خدا سوگند هيچ آيتى نازل شد مگر آنكه دانستم در چه نازل شد ، و كجا نازل شد ، و بر كه نازل شد ، همانا پروردگار من مرا قلبى عقول و زبانى رسا بخشيده است . » .
3 - از ابوطفيل ، گويد : « على گفت : « از من دربارهى كتاب خدا بپرسيد كه هيچ آيتى نيست مگر آنكه دانستم در شب نازل شد يا در روز ، در دشت نازل گرديد يا در كوه . » « 2 »
و در بصائر الدرجات از زيدبن على ، گويد : « اميرالمؤمنين ( ع ) فرمود : « هيچ روزى را به شب نبردم و هيچ دستورى را از رسول خدا ( ص ) دريافت نكردم مگر
هامش
( 1 ) . همان ، ص 198 ، حديث 3 .
( 2 ) . طبقات ابنسعد ، شرح حال امام على ( ع ) ، ج 2 قسمت 2 ص 101 چاپ اروپا . حديث نخست را احمد بن حنبل نيز در كتاب « فضائل على بن ابىطالب » آورده است . .