امامان اهلالبيت ( ع ) در بيان احكام به رأى و نظر شخصى اعتماد نمىكردند
براى آشنائى با مصادر احكام در مكتب اهلالبيت ( ع ) ، علاوه بر قرآن كريم ، به ناچارى بايد به مصادر و منابع پژوهشى اين مكتب مراجعه كنيم همانگونه كه براى آشنايى با جهتگيرى مكتب خلفا در اينباره چنين كرديم و تنها به مصادر پژوهشى آنها مراجعه نموديم ؛ و اين مقتضاى امانت علمى در بحث و بررسى است .
اكنون با مراجعه به مصادر مكتب اهلالبيت درمىيابيم كه امامان اهلالبيت ( ع ) در بيان احكام اسلامى به رأى و نظر شخصى ، كه در عرف مكتب خلفا اجتهادش ناميدهاند ، اعتماد نمىكردند و تنها بدانچه كه از رسول خدا ( ص ) به ارث برده بودند استناد مىكردند ، يعنى به احاديثى كه در كتابهاى خاصّ خود داشتند ، و اين معنى در مباحث آينده روشن مىگردد :
در كافى آمده است : « مردى از امام صادق ( ع ) مسألهاى پرسيد و امام پاسخش فرمود . آن مرد گفت : « بگو بدانم اگر چنين و چنان باشد چه نظرى خواهى داشت ؟ » امام فرمود : « خاموش باش ! آنچه در پاسخت گفتم از رسول خدا ( ص )