و اين كثير گويد : « در توراتى كه در دست اهل كتاب است نيز عبارتى بدين معنى آمده است كه : « خداوند متعال ابراهيم را به وجود اسماعيل بشارت داد و به اينكه او را رشد مىدهد و دودمانش را فزونى مىبخشد و در ذريّه او « دوازده نفر » عظيم قرار خواهد داد » . و گويد :
« ابنتيميه گويد : « اينان همان كسانى هستند كه در حديث « جابربن سمره » بدانها بشارت داده شده و مقرر گرديده تا در بين اين امت پراكنده گردند ، و تا آنها به وجود نيايند ، قيامت برپا نگردد ، و بسيارى از يهود كه به اسلام مشرّف شدهاند ، اشتباه كرده و پنداشتهاند اينان همان كسانى هستند كه فرقه رافضه [ / شيعه ] بدانها فرا مىخوانند و بدين خاطر آنها را پيروى كردهاند » . « 1 »
مؤلف گويد : بشارت ياد شده در اصل عبرى سِفر تكوين توراتِ متداول در عصر ما چنين است :
« قى ليشماعيل بيرَخْتى أوتو قى هِفْريتى أوتو قى
هِرْبيتى بِمِئود شنيم عَسار نِسيئيم يوليد قى نِتتيف
لِگوى گدول » . « 2 »
و ترجمه جمله جمله آن چنين است : « اسماعيل را بركت مىدهم ، و پربار مىسازم ، و جدا كثرت و فزونى مىبخشم ؛ دوازده امام از او زاده شود ، و او را امت بزرگى گردانم » .
اين فقره از تورات اشاره به آن دارد كه مباركى و بارورى و كثرت افراد تنها
هامش
( 1 ) - تاريخ ابنكثير ، ج 6 ص 249 - 250 .
( 2 ) - عهد قديم [ / تورات ] سفر تكوين ، باب 17 شماره 18 - 20 .