موسى و برادرش هارون را فرستاديم ، با آيات خود و دليلى روشن » . « 1 »
خداوند سبحان در اين آيات ، هارون را ياور موسى و وزير و شريك او در نبوت قرار داده است و موسى او را جانشين خود در ميان قوم خويش ؛ و چون خاتم انبياء ( ص ) با صراحت فرموده كه « على براى او به منزله هارون براى موسى است » و تنها نبوت را از آن استثناء فرموده ، مقام ياورى و وزارت و مشاركت در تبليغ همزمان با رسولخدا ( ص ) ، و جانشينى و حمل بار تبليغ پس از آن حضرت ، براى امام على ( ع ) ثابت و باقى مانده است . همچنين براى دو فرزندش « حسن و حسين ( ع ) » كه در اين امت به منزله « أسباط » اند و هر چه كه براى آنها بوده براى اينان نيز ثابت است ، مگر مقام نبوت كه پس از رسولخدا ( ص ) پيامبرى نخواهد بود ، ولى مسئوليت تبليغ احكام اسلامى از سوى خداى سبحان بر دوش آنها باقى است .
آنچه گذشت بخشى از احاديث رسولخدا ( ص ) در حق « اوصياى » سه گانه نخستين يعنى : « امام على و امام حسن و امام حسين ( ع ) » بود . در بحث بعد ، بخشى از آنچه را كه در حق آخرين « وصى » رسولخدا ( ص ) در « سنت نبوى » آمده ، يادآور مىشويم :
هامش
( 1 ) - مؤمنون / 45 .