دين را برپا داريد و در آن متفرق و پراكنده نشويد » . « 1 »
رسولخدا ( ص ) هنگامى كه عدد ركعات نماز و اذكار آن را تعيين مىفرمود و ساير احكام شرعى را بيان مىداشت ، يا خبرهاى انبياى پيشين و حوادث دورانهاى پسين اين دنيا و آن دنيا را گزارش مىنمود ، در همه اين موارد تنها آنچه را كه با وحى غير قرآنى به او وحى شده بود تبليغ مىكرد ، وحيى كه خداوند درباره آن فرموده :
«
وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى . إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى
»
« و هرگز از روى هواى نفس سخن نگوئيد ! آنچه مىگويد چيزى جز وحيى كه بر او نازل شده نيست » . « 2 »
و اين گونه تبليغ در اين امت « حديث شريف نبوى » ناميده مىشود .
* * * آيات پيشين وظيفه پيامبر را منحصر در تبليغ وحى دانست و بنابراين ، صفت ممتاز پيامبر تبليغ وحى است ، و هرگاه رسولخدا ( ص ) درباره كسى بگويد : « او از من است » معنايش آن است كه او در امر تبليغ از رسولخدا ( ص ) و همانند اوست ؛ و ما اين سخن را بى دليل نمىگوئيم ، بلكه رسولخدا ( ص ) خود در بخشى از اين احاديث بدان تصريح فرموده ، مانند آنچه كه در داستان تبليغ آيات برائت اتفاق افتاد :
داستان تبليغ آيات برائت
اين داستان در سنن ترمذى ، تفسير طبرى ، خصائص نسائى ، مستدرك حاكم و ديگر كتب از : « أنس ، ابنعباس ، سعدبن ابىوقاص ، عبداللّهبن عمر ، ابوسعيد
هامش
( 1 ) - شورى / 13 .
( 2 ) - نجم / 3 و 4 .