« . . . ولى تو وزيرى » « 1 »
و در شعرى كه از زبان اشعث در پاسخ نامه امام على ( ع ) سروده شده آمده است : « وزير پيامبر و داماد او . . . »
از اين سخن پيامبر به پسر عمويش كه فرمود : « تو برادر و وزير منى ، دَينم را ادا و وَعدم را وفا مىكنى » آشكار مىشود كه رسولخدا ( ص ) او را « وصىّ پس از خود قرار داده است . » و نيز از سخن آن حضرت كه فرمود : « تو خليفه منى » :
خليفه پيامبر ( ص )
در باب « جانشينان پيامبر در مدينه » بخش « غزوه تبوك » از صحيح بخارى نقل كرديم كه : « رسولخدا ( ص ) هنگامى كه به سوى تبوك رفت على را جانشين خود قرار داد و او گفت : « مرا در ميان كودكان و زنان برجاى مىگذارى ؟ » و پيامبر فرمود : « آيا خشنود نيستى كه براى من به منزله هارون براى موسى باشى ، جز آنكه هيچ پيامبرى پس از من نخواهد بود ؟ »
و خداوند در بيان داستان جانشينى هارون از سوى موسى مىفرمايد : «
وَ قالَ مُوسى لِأَخِيهِ هارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَ أَصْلِحْ . . .
»
« و موسى به برادرش هارون گفت : « جانشين من در ميان قومم باش و اصلاح كن . . . » . « 2 »
و در يكى از دو روايت مسند احمد ، در بيان دعوت رسولخدا ( ص ) از فرزندان عبدالمطلب ، سخن پيامبر در حق على ( ع ) با عبارت : « و خليفتى » يعنى : « و جانشين من » آمده است . « 3 »
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبه 190 .
( 2 ) - اعراف / 142 .
( 3 ) - مسند احمد ، ج 1 ص 111 .