عصمت اهل البيت ( ع )
خداوند سبحان در قرآن كريم خبر داده كه « اهلالبيت » - يعنى : محمد و على و فاطمه و حسن و حسين صلوات اللّه عليهم - از همه گناهان معصوم و مبرّا هستند . چنان كه فرموده :
«
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
» « 1 »
« همانا خداوند اراده فرموده تا رجس و پليدى را از شما « اهلالبيت » بزدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند » .
شأن نزول اين آيه و اقدام عملى رسولخدا ( ص )
عبداللّهبن جعفربن ابيطالب روايت كند و گويد : « 2 » « رسولخدا ( ص ) هنگامى كه
هامش
( 1 ) - احزاب / 33 .
( 2 ) - مستدرك صحيحين ، ج 3 ص 147 . و عبداللّه پسر جعفر ذوالجناحين [ / طيّار ] فرزند ابوطالب مادرش اسماء بنت عميس خثعمى است . در حبشه به دنيا آمد و پيامبرص را درك نمود و مردى حليم و كريم بود و او را بحرالجود [ / درياى كرم ] مىگفتند و در سال 80 هجرى در مدينه وفات كرد . شرح حالش در اسد الغابه ج 3 ص 33 و جوامع السيره ص 282 آمده است .