سامان مىبرند » . « 1 »
معناى مشتقات اين ماده در استعمال قرآن كريم و حديث شريف و در نزد مسلمانان همچنان كه بوده باقى است و تغييرى نكرده است . و در اينجا سخن تنها درباره « شورى و مشاوره » و حكم آن در شريعت اسلام است كه بيان آن اندكى بعد خواهد آمد - انشاءاللّه .
دوم - بيعت
الف - معناى بيعت در زبان عرب :
بيعت در زبان عرب به معناى : صفقه و دست بر دست ديگرى زدن براى انجام بيع و معامله است . « 2 » و تصافقوا : تبايعوا ، يعنى معامله كردند . « 3 »
اين ، معناى بيعت در نزد عرب است .
اما « عهد » و قرار و « حلف » و پيمان و انعقاد آنها در نزد عرب ، با روشهاى گوناگونى انجام مىشد . مانند آنچه فرزندان عبد مناف در برابر فرزندان عبد الدار انجام دادند تا پرده دارى كعبه و سقايت حاجيان و ديگر مناصب سرورى مكه را از آن خود كنند .
ابناسحاق روايت كند كه ، « فرزندان عبد مناف ظرف انباشته از عطرى را آوردند و نزد كعبه نهادند و سپس دستان خود را در آن فرو كردند و خود و هم پيمانانشان عهد و پيمان بستند . و بعد براى تأكيد بر خويش كعبه را مسح نمودند و به « مطيّبين » شهرت يافتند . » « 4 »
هامش
( 1 ) - مراجعه كنيد : مفردات راغب ، لسان العرب و معجم الفاظ القرآن ، مادّه « شور » .
( 2 ) - لسان العرب ، مادّه « بيع » .
( 3 ) - همان ، مادّه « صفق » .
( 4 ) - سيره ابنهشام ، ج 1 ص 141 - 143 .