ديدگاه مكتب خلفا و مايههاى استدلال ايشان
نخست - خليفه ابوبكر گويد :
« اين امر [ / امامت ] جز براى اين تيره از قريش روا نباشد . اينها در دودمان و مكان مركز و محور عربند ، و من يكى از اين دو نفر : [ / عمر و ابوعبيده جراح ] را براى شما پسنديدم . با هر كدام خواستيد بيعت كنيد . » « 1 »
دوم - خليفه عمربن خطاب گويد :
« كسى نبايد فريب بخورد و بگويد : « بيعت با ابوبكر بى انديشه بود و تمام شد » آرى ، آن بيعت اينچنين بود ولى خدا شرش را كنترل كرد و هيچكس از شما به مانند ابوبكر مورد توجه مردم نبود . و اكنون كسى كه بدون مشورت مسلمانان با
هامش
( 1 ) - صحيح بخارى ، كتاب الحدود ، ج 4 ص 120 و ابوبكر ، عبداللّهبن ابىقحافه تيمى مادرش امالخير سلمى يا ليلى بنت صخر تيمى ، دو يا سه سال بعد از عام الفيل به دنيا آمد . در هجرت رسول خداص به مدينه همراه آن حضرت بود و در « سُنح » مسكن گزيد و براى مردم شير گوسفندانشان را مىدوشيد تا به خلافت رسيد و شش ماه پس از آن به مدينه منتقل شد و در سال 13 هجرى وفات كرد . صاحبان كتب صحاح 142 حديث از او روايت كردهاند . شرح حال او در اسدالغابه ، تاريخ ابناثير ، ج 2 ص 163 و جوامع السيره ص 278 آمده است .