بدعتها گذاردند ! و من نيز همان را مىگويم كه عبد صالح خدا [ عسىبن مريم ( ع ) ] گفت كه : « من تا زمانى كه در ميانشان بودم بر حالشان آگاهى داشتم ، ولى هنگامى كه مرا از ميان آنها برگرفتى ، تو خود مراقب آنها بودى » « 1 » و به من گفته مىشود : « اين گروه از زمانى كه از آنها جدا شدى پيوسته به گذشتههاى خود بازگشتند . » . « 2 »
و در روايت ديگرى فرموده : « مردمانى از اصحابم را بر حوض كوثر نزد من آورند كه تا آنان را شناختم از من جدايشان كنند ! مىگويم : اصحاب من ! و [ خداوند ] مىگويد : تو نمىدانى بعد از رفتنت چه بدعتها گذاردند ! » . « 3 »
و در صحيح مسلم آمده است كه : « مردمانى از اصحابم را بر حوض كوثر نزد من آورند كه تا آمدنشان را نظاره مىكنم ، از من جدايشان مىكنند ! مىگويم : پروردگارا ! اصحاب من ! گفته مىشود : تو نمىدانى بعد از رفتنت چه بدعتها گذاردند . » . « 4 »
ج - ضابطه شناخت مؤمن و منافق
از آنجا كه در ميان صحابه رسول خدا ( ص ) منافقانى بودند كه جز خدا كسى آنها را نمى شناخت ؛ از اين رو ، پيامبر خدا ( ص ) [ ضابطهاى قرار داده و ] فرموده است : « على را دوست ندارد مگر مؤمن ، و او را دشمن ندارد مگر منافق ! » اين
هامش
( 1 ) - مائده / 117 .
( 2 ) - صحيح بخارى ، كتاب التفسير ، باب :« وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ. . . » و كتاب الانبياء باب :« وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا »و ترمذى ، ابواب صفية القيامة و تفسير سوره طه .
( 3 ) - صحيح بخارى ، كتاب الرقاق ، ج 4 ص 95 . سنن ابنماجه ، كتاب المناسك حديث 5830 و مسند احمد ج 1 ص 453 ، ج 3 ص 28 و ج 5 ص 48 .
( 4 ) - صحيح مسلم ، كتاب الفضائل ج 4 ص 1800 حديث 40 .