مقدمه
در تاريخ انديشه اسلامى ، پس از وفات رسول خدا ( ص ) ، جدائى آشكارى را ميان دو مكتب متعارض اسلامى مىيابيم : مكتب هيئت حاكمه بعد از رسول خدا ( ص ) تا پايان دوره خلفاى عثمانى تركيه ، و مكتب امامان اهلالبيت ( ع ) تا امام دوازدهم . « 1 » اين اختلاف همواره در ميان دانشمندان و پيروان مسلمان آنها تا عصر حاضر و تا آنگاه كه خدا بخواهد نيز ادامه داشته و ادامه دارد .
ما در مباحث آينده ، مكتب اول را « مكتب خلفا » و ديگرى را « مكتب اهلالبيت » مىناميم و ابتدا به بيان منشأ و موارد اختلاف آنها پرداخته و بعد ، نمونههائى را يادآور مىشويم .
هامش
( 1 ) - مكتب سلطه حاكم را محدود به پايان دوره خلفاى عثمانى تركيه ، و مكتب اهلالبيت را محدود به امام دوازدهم از ائمه اهلالبيتع نموديم . زيرا ، مكتب خلفا خود را به مشروعيت حكومت خلفاى بعد از پيامبر ( ص ) ملتزم ميداند و آنها را « خليفة النبى » مىنامد . و مكتب اهلالبيت تنها امامان اهلالبيت را شايسته حكومت مىداند و آنها را « اوصياى پيامبر » مىنامد . بدينخاطر ما اوّلى را مكتب خلفا و دومى را مكتب اهلالبيت مىناميم .