خالد خود به گذرگاهى از دمشق كه ثنية العقاب ناميده مىشد ، رفت و در آنجا ساعتى توقف كرد و پرچم خود را به اهتزاز درآورد . اين پرچم از آن رسول الله ( ص ) و به رنگ سياه بود ، از همين روى آن روز ، مردم آنجا را ثنية العقاب ناميدند و اعراب پرچم را عقاب گويند . برخى گويند تسميه آن به عقاب به خاطر پرندهيى بود كه بر آن موضع فرود آمده بود ، لكن خبر اول درستتر است . از كسى شنيدم كه مىگفت : در آن موضع تنديسهء عقابى از سنگ قرار داشته است ، ولى اين گفته ارزشى ندارد .
گويند كه خالد به دروازه شرقى دمشق و به قولى به دروازهء جابيه فرود آمد و اسقف دمشق طعام و هدايا براى وى ببرد و آنگاه گفت : اين عهد و قرار را براى من حفظ كن و او بدان وعده داد . سپس ، خالد نزد مسلمانان كه در قناة بصرى بودند ، رهسپار شد . به قولى وى به جابيه رفت كه ابو عبيده با جمعى از مسلمانان در آنجا بود ، پس با يك ديگر ملاقات كرده ، همگى سوى بصرى رفتند .
فتح بصرى
گويند كه چون خالد بن وليد در بصرى به مسلمانان رسيد ، ايشان بر آن شهر گرد آمدند و خالد را براى جنگ بصرى فرماندهى دادند . سپس شهر را در محاصره گرفتند و با بطريق آن بلد بجنگيدند ، و او و زبدگان اصحابش را ناگزير از پناه بردن به شهر كردند . به قولى ، عهدهدار امور جنگ يزيد بن ابى سفيان بود ، زيرا ولايت و امارت بصرى از آن وى بود ، چه