مقدّمهء مؤلّف
شكر و سپاس مقدّرى را كه كرهء خاك را مركز افلاك ساخت ؛ مصوّرى كه از بسايط اربعه ، مركّبات حيوانى و نباتى و معدنى بپرداخت :
شعر
ففى كلّ شىء له آية * تدلّ على أنّه واحد 1
و به واسطهء عقل و نطق ، آدمى را بر ساير حيوان برگزيد و خلعت
وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ
در وجود او پوشانيد ؛ و از ميان خلايق ، زبدهء مخلوقات و خلاصهء مصنوعات ، مصطفاى مجتبى ، محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطّلب را - صلوات اللّه عليه و على آله - برگزيد ؛ و به آيات باهر و معجزات زاهر ظاهر وافر ، بر ساير انبيا - عليهم السلام - مرجّح و مفضّل گردانيد .
و در هر عصرى از امّت سيّد المرسلين و خاتم النبيّين - عليه الصلوات المترادفة المتضاعفة - عنصرى شايسته و سرورى دربايسته كه نظام مملكت و دوام سلطنت پادشاه وقت به كفايت و شهامت او متعلّق باشد در حيّز وجود آورد تا هم قوايم سرير سلطنت به صرامت راى او راسخ شامخ باشد و هم رعايا كه ودايع اللّهاند به قمع او اعداى دين و ملك را فارغ /
b
1 / البال و الحال گردند ؛ و به حمد اللّه آنكه به اين فضايل و شمايل