و سوگند لغو آن بود كه گويد : لا و اللّه ، بلى و اللّه ، و گفتهاند : سوگند در معصيت ، و گفتهاند : در خشم ، و گفتهاند : در هزل ، و گفتهاند : در آنچه دل بر آن منعقد نبود ، و گفتهاند :
در فراموشى .
ذمّ سوگند
در حديث مىآيد كه : اليمين الكاذبة تدع الدّيار بلاقع : سوگند به دروغسرايها را خالى گذارد .
و قيل : اليمين حنث أو ندم : سوگند يا بزه است يا پشيمانى ؛ يعنى موجب اين دو باشد .
و ابن المعتزّ گويد : علامت دروغگوى آن است كه سخاوت مىكند به دروغ بىآنكه او را سوگند دهند .