ذمّ توانگرى
قال اللّه تعالى :
إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى
: آدمى از حدّ درگذرد در بدى ، چون مستغنى شود .
و قال محمود « 1 » بن الورّاق : 249 /
b
30 /
كم واجد أطلق وجدانه * عنانه فى بعض ما لم يرد
و مدمن للخمر غاد على * سماع عود و غناء غرد
لو لم يجد خمرا و لا مسمعا * برّد بالماء غليل الكبد
و كم يد للفقر عند امرئ * طأطأ منه الفقر حتّى اقتصد 250
بسا توانگرا كه توانگرى او عنان او رها كرده بود در آنچه آن را نخواهد ؛ و بسا مدمن الخمر سرودگوينده و بامدادكننده بر سماع بر بط كه اگر نيافتى مى و مطرب ، به آب تشنگى جگر خويش فرونشاندى ؛ و بسا دست نعمت و منّت كه نزد مردى است كه درويشى سر او به زير آورد تا ميانه زندگانى كرد .
هامش
( 1 ) . س : محمّد .