در افريقا « دولت فاطميين » ، در اسپانيا دولت « امويان » ، در خراسان « بنى سامان » و در بحرين « قرامطه » .
« بريدى » در بصره ، و واسط كودتا نموده و استقلال آنجا را اعلام و سپس به بغداد هجوم برد . اين رويدادها را حمدانيين زير نظر داشتند و منتظر فرصت بودند ، آنان خود را براى امر مهمترى آماده ميساختند ، كه فرق فرماندارى و استاندارى بود . با اينكه حكومت موصل را به خود اختصاص داده بودند براى خلفا جز نام چيزى دگر نبود .
چيزى نگذشت كه خليفهء ترسو از ترس بريديين از بغداد گريخته و بموصل پناهنده شد . ناصر الدوله هم ارتش نيرومندى ترتيب داده و روانهء بغداد شد ، خليفه و برادرش سيف الدوله نيز با او بودند .
هنوز سپاه به پايتخت نزديك نشده بود ، كه بريدى ، از بغداد عقبنشينى كرده و بجانب واسط متوجه گشت ، سيف الدوله او را تعقيب كرد ، واسط را از وى بازگرفت پس از آرامش و بهبودى اوضاع خليفه ناصر الدوله را مأمور تشكيل كابينه كرده و به سمت رئيس دولت تعيين نمود .
ناصر - براى تثبيت حكومت نوينش در بغداد دست بفعاليت وسيعى زد . نخست به آبادى و عمران پرداخت و سپس جلو بازيهاى بازرگانان و صرافان را گرفته و سكهء تازه زد و به رباخواران و غشكاران اعلام خطر نموده و آنانرا بشكنجه تهديد نمود ، اما اين مبارزهء با فساد دوام پيدا ننموده وزارت حمدانيين به طول نينجاميد ، به علت كشمكشهاى داخلى سرانجام مجبور شد بموصل مركز نخستين خود بازگردد ، تا در آنجا فرمانروائى خود را تحكيم بخشيده و سرزمينهاى همجوار را هم بدست گيرد .
سيف الدوله هم بطمع دست يافتن بر حلب به جاى خود بازگشت
دولتهاى شيعه در طول تاريخ ( فارسى ) — صفحة 111
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص١١١