تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 80

مساهمون:

ص٨٠
از كتاب محاسن است كه امام صادق ( ع ) فرمود : وحى از پيغمبر ( ص ) بند آمد و گفته شد بند آمد وحى از تو يا رسول الله ؟ فرمود : چگونه بند نيايد از من و شما ناخنها را نگيريد و بوى خود را پاكيزه نكنيد . و امام باقر ( ع ) فرمود : همانا ناخنها را بايد گرفت چون خوابگاه شيطانند و فراموشى آورند و رسول خدا ( ص ) بمردان فرمود : ناخنهاى خود را بگيريد و بزنان فرمود وانهيد كه براى شما زيباتر است . و امام صادق ( ع ) فرمود : چون كسى موى و ناخن خود گيرد آن را زير خاك نمايد و آن سنت باشد . و در كتاب محاسن است كه سنت واجب است ، و روايت است كه از سنت باشد خاك كردن مو و ناخن و خون . و از امام هادى ( ع ) پرسيدند مردى مو و ناخن خود بگيرد و آنها را از جامه خود نتكاند به نماز ايستد ، فرمود : باكى ندارد . و از امام صادق ( ع ) كه هر كه ناخنهايش را بگيرد و سبيلش را بزند در روز جمعه سپس گويد : بسم الله و بالله و على سنه محمد و آل محمد بهر ريزه ناخن به او ثواب آزاد كردن بنده‌اى از فرزندان اسماعيل داده شود . فرمود : چون امام چهارم در منى موى خود ميتراشيد ميفرمود آن را در منى زير خاك كنيد . 13 - جامع الاخبار : رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كه روز شنبه ناخنهايش را بگيرد گوشت خوره از انگشتهايش دور شود و هر كه روز يك شنبه بگيرد بركت از او برود ، و هر كه روز دوشنبه بگيرد حافظ و نويسنده و خواننده شود ، و هر كه روز سه‌شنبه بگيرد بيم هلاك دارد و هر كه روز چهارشنبه بگيرد بدخو شود ، و هر كه روز پنجشنبه بگيرد درد از او برود و درمان در او در آيد و هر كه روز جمعه بگيرد عمر و مالش فزون شوند . و هر كه ناخن گيرد بدست راست آغاز كند از انگشت سبابه و بعد انگشت خرد و آنگه ابهام و پس وسطى و باز آنكه بعد از او است و در دست چپ از انگشت پيش از خرد آغاز كند سپس ميانه و پس ابهام و پس انگشت خرد و آنگه سبابه . امام صادق ( ع ) فرمود : ناخن گرفتن در روز جمعه امانست از خوره و ديوانگى و پيسى و كورى و اگر نياز ندارد آن را كمى بخارد در خبر ديگر چاقو يا قيچى را بر آن بكشد . و در روايت از امام صادق ( ع ) ناخن گرفتن و زدن سبيل از جمعه تا جمعه امانست از خوره . و بنقل انس بن مالك از پيغمبر ( ص ) هر كه روز جمعه ناخنهايش را بگيرد و سبيلش را بزند
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 80 | العلامة المجلسي / محمد باقر كمره‌اى