و سبيلش را بزند و بگويد
بسم الله و على سنه محمد و آل محمد
بهر تيكه ناخن و برش مو به او ثواب آزاد كردن يك بنده از فرزندان اسماعيل داده شود .
6 - همان : تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : هر كه روز شنبه ناخنها گيرد و روز پنجشنبه سبيل خود بزند از درد دندان و درد چشم در عافيت ماند .
ثواب الاعمال : بسندش مانندش را آورده .
7 - علل الشرائع : تا پيغمبر ( ص ) كه فرمود : چون خدا توبه آدم ( ع ) را پذيرفت جبرئيلش آمد و گفت : من پيك خدايم در نزد تو سلامت را مىرساند و ميفرمايد اى آدم خدا به تو تحيت دارد و بياك ، گفت تحيت را مىفهمم ولى بياك چيست ؟ گفت : يعنى تو را مىخنداند ، فرمود آدم به سجده افتاد و سر به آسمان برداشت و گفت : اى پروردگارم بزيبائيم بيفزا و صبح كه شد ريشى سياه داشت چون ذغال و دست بدان زد و گفت : پروردگارا اين چيست ؟ فرمود : اين ريش است كه تو را و نرينه فرزندانت را تا روز قيامت با آن زينت كردم .
8 - همان : تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : دراز نكند كسى از شماها سبيل و يا موى زهار و موى زير بغلش را كه شيطانش لانه سازد .
9 - معانى الاخبار : تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود سبيلها را بزنيد و ريشها را بگذاريد و مانند گبرها نباشيد .
كسائى گفته : تعفى كه در حديث
امر ان تحفى التواب و تعفى اللحى
، آمده به معنى فزون كردن است و از ابى عبيده هم اين معنى را نقل كرده و به آيه 95 سوره اعراف اشاره كرده حتى عفوا يعنى تا فزون شدند و گفته عفو بمعنى محو هم آمده و بشعر لبيه استشهاد كرده و گفته عفى معنى ديگر هم دارد كه كسى نزد كسى آيد بدرخواست حاجتى يا پذيرائى و به اين معنى است حديثى كه به پيغمبر رساندهاند " هر كه زمين مرده را احياء كند از او باشد و بهر چه در آن دست يابد بر او صدقه باشد و عافيه كسى باشد كه طلب روزى كند از انسانى يا جاندارى يا پرندهاى يا جز آن و شعراء شىء را گواه آن آورده . . .
10 - كمال الدين : تا حبابه والبيه كه امير مؤمنان را در شرطه الخميس ديدم كه تازيانهاى با خود داشت كه بدان فروشندههاى جرى و مار ماهى و زهير و ماهيان مرده روى آب را ميزد و به آنها ميفرمود : اى فروشندههاى بنى اسرائيل مسخ شده و جند بنى مروان و فرات بن احنف بسوى آن حضرت برخاست و گفت : يا امير المؤمنين جند بنى مروان چيست ؟ فرمود : مردمى كه ريشها را مىتراشيدند و سبيلها را تاب ميدادند .
11 - طب الائمه : تا امير مؤمنان ( ع ) كه فرمود : گرفتن شارب از جمعه تا جمعه امانست
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 72
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧٢