نماز خود ، و بقول على بن ابراهيم ديده فرو گيرند و دل بدان دهند ، و بروايتى ديده به زمين دوزند ، و تفسيرش در كتاب صلاة آيد .
و در برخى اخبار لغو به سرود و ملاهى تفسير شده ، و در برخى بهر گفتارى كه ذكر خدا در آن نيست ، و در برخى به گوش گرفتن داستانها و در برخى اينست كه كسى به تو سخنى بندد بناحق ، يا وصفى از تو كند كه ندارى و بايد از آن رو گردانى .
رعايت امانت و عهد با خدا و يا مردم وفاء بدانست و اصلاح آن و محافظت بر نماز مواظبت بر اوقات و احكام آن و از امير مؤمنانست كه اين آيه در باره من فرو شده آنان كه كتابشان داديم ( در قصص ) بقولى در باره مؤمنان اهل كتاب فرو شده كه گفتند ما قرآن را كلام خدا دانيم و از اين پيش مسلمان بوديم چون در كتابهاى پيشين يادآور بوده در برابر صبر آنها از امام صادق عليه السّلام كه مقصود صبر بر تقيه است ، و حسنه تقيه و سيئه فاش كردن راز ائمه . و بقول على بن ابراهيم خود امامانند عليهم السّلام كه جلو بدى مخالفان را به آنان به نيكيهاى خود ميبندند و در راه خير هزينه مينهند و چون سخن بيهوده شنوند و از آن رو گردانند ، و بقول على بن ابراهيم لغو دروغ است و لهو و سرود و گفته همان امامانند عليهم السلام كه از همه اينها روگردانند ، و گفتند لغو گويان سلام بر شما خدا حافظ براى بدرود آنها .
چون يادآور شوند بدانها ( 15 - السجده ) و پند داده شوند به سجده افتند از خوف عذاب خدا . . . در مجمع البيان ( ج 8 ص 331 ) از امام باقر و صادق عليهما السلام كه نماز شبخوانانند كه از بستر برخيزند براى نماز . و از امام صادق عليه السّلام كه كردار خوبى از بنده خدا نباشد جز كه در قرآن ثوابى براى آن آمده مگر نماز شب كه خدا از كلانى آن بيانش نكرده .
و كارهاشان بمشورت ميان آنها است ( 38 - الشورى ) بقول على بن ابراهيم در هر كار دينى با امام مشورت كنند كه نياز دارند آنان كين كشند از كسى كه بدانها ستم كند بىتجاوز از حد ، و بقولى يك ديگر را يارى كنند ، و بقولى مؤمنان را دو دسته كرده
بحار الأنوار ( ج 64 ) ( اخلاق اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 213
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢١٣