ابو سعيد به اين تفاوت تصريح كرده است ، آنجا كه مىگويد : « رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم را مشاهده كردم كه بر روى حصيرى نماز مىخواند و بر آن سجده مىكند » ، البتّه گاهى عبارت « روى حصير نماز مىخواند » ، به سبب وجود قرينهاى خاصّ بر سجدهء بر حصير دلالت مىكند .
عالم بزرگوار و محقّق جليل القدر ، سيّد على بن طاووس - رضوان اللّه تعالى عليه - در اين زمينه كلامى دارد كه ذكر آن خالى از لطف نيست ، ايشان مىگويد :
جاى بسى تعجّب و شگفتى است كه مسلمانان همديگر را در مسألهء سجده بر سجّادهء كوچكى كه از شاخ و برگ خرما بافته شده است ، انكار و طرد مىكنند .
و در اين مورد ، شدّت عمل به خرج مىدهند و حال آنكه در كتابهايى كه آنها را صحيح و قابل استناد و تمسّك مىدانند ، آمده است كه پيامبرشان اين عمل را انجام مىداده است . و نيز در كتابشان - قرآن كريم - آمده است :
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
« 1 » . از جمله رواياتى كه در اين خصوص نقل شده است ، روايتى است كه حميدى آن را در كتاب « الجمع بين الصحيحين » در مسند ميمونه - دختر حارث هلالى - در حديث سوّم - كه همه بر آن اتفاق دارند - آورده است و آن عبارت است از اينكه : ميمونه كه از زنهاى خوب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم است و همگى بر اين مطلب اتّفاق نظر دارند ، مىگويد : حايض بودم و نماز نمىخواندم و در مقابل سجدهگاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم خوابيده بودم ، در حالى كه او بر خمرهء خود نماز مىگزارد .
و نيز روايت ديگرى است كه حميدى آن را در همان كتاب مذكور در مسند امّ سلمه - دختر ملحان و مادر انس بن مالك - در حديث دوّم - كه فقط مسلم آن را نقل كرده - آورده است و آن روايت ، چنين است : امّ سلمه مىگويد :
هامش
( 1 ) - سورهء احزاب ، آيهء 21 .