سرگذشتى كه اسراى زندانى به خانوادههاى خود مىنويسند و ما در مجلات و روزنامهها مىخوانيم ، آنان روزگار سختى مىگذرانند .
پس ( با توجّه به آنچه گذشت ) معلوم مىگردد حقوق اسير مراعات نشده است مگر در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و بعد از آن تا زمان حكومت بنىاميّه و در فواصلى كوتاه در بين مسلمانها .
آرى در جمهورى اسلامى اين احكام و حقوق اسير مراعات شده و بدان عمل گرديده است . و سپاس و ستايش خدايى را كه ما را بدان هدايت نمود ، و اگر نبود كه خدا ما را هدايت كرد ما بدان سوى هدايت نمىشديم . از اوّلين لحظه كه محارب عراقى خود را تسليم مىكرد ، احترامش از قبيل اطعام و آشاميدن و اسكان و درمان و بيمارستان و . . . مراعات مىشد . و با رحمت و مهربانى و لطف پذيرفته مىشد .
آنچه كه ذكر شد مشتى از خروار بود كه در تاريخ انسان بر اسراى جنگى و بازداشت شدگان رفته است .
افزون بر آنچه كه گفتيم ، سرگذشت آنچه كه در انقلاب ماركسيستى روسيّه بر مخالفين رفت و آنان از سنگدلى و بيرحمى و خشونت و وحشىگرى چه صدماتى ديدند را نيز بايد اضافه كرد .
اين رسالهء ناچيز را كه پيرامون حقوق اسير جنگى در اسلام تأليف كردهام در برگيرندهء ( مطالبى درباره چگونگى ) گرفتن اسير و بستن ، او در بند و زندانى نمودن او و نيز اينكه چه موقع اسير گرفته مىشود و نيز دربارهء نحوهء رفتار با اسير در خوراك ، نوشيدنى و لباس و مسكن مىباشد كه براى كنفرانس بينالمللى تجاوز و دفاع كه در تاريخ 17 - 19 مرداد 1367 شمسى در تهران برگزار شد نوشتم ، در حالى كه جنگ عراق با ايران برپا بود و امام خمينى در قيد حيات و در ميان ما بود و به او پناه مىبرديم ، بوجود او عزّت يافتهايم و مسلمانان نيز از
الأسير في الإسلام (حقوق مخاصمات مسلحانه در اسلام (فارسى) — صفحة 95
مساهمون: علي الأحمدي الميانجي
ص٩٥