تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأسير في الإسلام (حقوق مخاصمات مسلحانه در اسلام (فارسى) — صفحة 94

مساهمون:

ص٩٤
اسرا در جنگ اسرائيل دولتى كه ايجاد آن بر غصب اراضى و قتل عام ساكنان آن شكل گرفته است ، هيچگاه و ابداً به افكار عمومى و قوانين يا مصوبات سازمان ملل پاىبند نبوده ، طبعاً برخورد آن با اسيران عرب در منتهاى خشونت و سنگدلى خواهد بود . اين دولت از امضاى موافقتنامهء ژنو دربارهء حمايت از قربانيان جنگى كه در سال 1949 م . امضاء شد ، سرباز زد . ساكنين اراضى اشغالى را وادار به كوچ كرده و بعضى از آنها را تبعيد نموده و بر اماكن مقدسّه تجاوز كرده و اشياء گرانبها و آثار قديمى را غارت و به تاراج برد . امّا رفتارش با شهروندان بازداشتى عرب يا اعضاى مقاومت فلسطين سنگدلانه و خشن و وحشتناك است كه يادآور دوران‌هاى جاهليّت نخستين مىباشد . اهانت‌هايى از قبيل سيلى و لگد و اذيّت و فحش كه در آغاز تحقيق و بازجوئى شروع شده ، سپس تكامل پيدا مىكند و شدّت مىگيرد تا اينكه به صورت وحشت‌انگيزترين اشكال شكنجهء وحشيانه در مىآيد . و مانند آنچه كه ذكر شد . در بازداشتگاه‌هاى عراق نسبت به اعضاى مقاومت عراق صورت مىگيرد . در اين باره كتابى به نام « پنجره‌اى به دوزخ » خوانده‌ام كه انواع شكنجه‌ها و بازداشت‌ها و مراحل و مراتب گوناگون آنها ، را شرح داده است . و همانند اينها بر سر افراد انقلابى گرفتار شده در زندان‌هاى شاه گذشت و دختران و پسران در بازداشتگاه‌ها بارها شاهد اين امور بوده‌اند كه ماجراى آنها را در اين جا تكرار نمىكنيم . و امّا اسراى جنگ در حكومت بعثى عراق به هنگامى كه جنگ بين عراق و ايران برقرار بود و بعد از قبول آتش‌بس نيز در شرايط وحشيانه نگهدارى مىشدند و بنابر آنچه كه اسراى آزاد شده از زندان‌هاى عراق كه الآن با ما زندگى مىكنند نقل كرده‌اند در نهايت سنگدلى و خشونت با آنها رفتار مىشد و بر اساس
الأسير في الإسلام (حقوق مخاصمات مسلحانه در اسلام (فارسى) — صفحة 94 | علي الأحمدي الميانجي / محمد أحمدى ميانجى