در بيست و پنجم ژوئن سال 1950 م . نيروهاى كرهء شمالى از راه دريا و خشكى ( به كرهء جنوبى ) يورش بردند و در 27 ژوئن رئيس جمهور آمريكا فرمان خود را مبنى بر شركت نيروهاى هوايى و دريايى آمريكايى در عمليات جنگى بر ضدّ ارتش كرهء شمالى صادر كرد . در 28 ژوئن ارتش كرهء شمالى پايتخت را اشغال كردند اما شوراى امنيت دخالت كرده و بدنبال آن كرهء شمالى بعنوان متجاوز شناخته شد و نيروهاى كرهء جنوبى عقب نشينى كردند ولى يورشها و تجاوزات كرهء شمالى استمرار پيدا كرد و نيروهاى آمريكايى تا سال 1951 م . به حملات خود عليه كمونيستها ادامه دادند . و اسراى آمريكايى نزد كمونيستها 7190 نفر بود در حالى كه تعداد اسراى چينى و كرهء شمالى به 120000 نفر بالغ مىگشت .
نيروهاى درگير جنگ اتهامات گوناگون على الخصوص در مورد بدرفتارى اسرا و شكنجه و اذيّت آنها و وارد كردن فشارهاى گوناگون بر آنان جهت گرفتن اعترافات غير واقعى ، به همديگر زدند . آمريكايىها ادّعا كردند كه رفتار كمونيستها با اسرا عموماً توأم با سنگدلى و خشونت مىباشد و صدها اسير در مسير جبهه تا بازداشتگاههاى نظامى به هنگام انتقال مردهاند . در حالى كه مقدار جيرهء آنها از غذا بسيار كم بوده و اكثراً برنج مىباشد . « 1 »
اسرا در جنگ ويتنام
مشابه آنچه كه در بالا بدان اشاره شد ، در جنگ بين ويتنام جنوبى و شمالى اتفاق افتاد و آمريكا ( از سال 1960 م . ) وارد اين جنگ شد و بدنبال آن مشكل اسرا بروز كرد ، و طرفين اتهاماتى در ارتباط با چگونگى رفتار با اسرا و شكنجهء آنها و عدم پايبندى به قرارداد ژنو كه در تاريخ 12 مه 1949 م . به خاطر رسيدگى به مسائل اسراى جنگى تشكيل شده بود به يكديگر وارد كردند . . . آنها
هامش
( 1 ) . اسرى الحرب عبر التاريخ ، ص 233 و 235 .