بىدرنگ از پاى در آورد ، پس از او حنظلة بن أبى سفيان بجنگ على عليه السّلام آمد او را نيز كشت ، طعيمة ابن عدى بجنگش آمد او را نيز كشت ، و پس از او نوفل بن خويلد را كه از شياطين ( و سخت دلان ) قريش بود على عليه السّلام كشت ، و همين طور يكى پس از ديگرى از آنها كشت تا نيمى از كشتهگان بدر را كه رويهم هفتاد نفر بودند آن حضرت به تنهائى كشت ، و تمامى مسلمانان كه در جنگ بدر بودند با سه هزار فرشته ( كه بكمكشان آمده بودند ) نيم ديگر را از ميان برداشتند ، و نيم ديگر را ( چنان كه گفته شد ) على عليه السّلام به يارى خدا و كمك و توفيق او طعمهء شمشير خويش ساخت و شكست مشركين بدست او شد ، و پايان جنگ نيز به اين بود كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مشتى از ريگها ( ى آن بيابان ) برداشت ، و به روى مشركين پاشيده فرمود : زشت باد روهاى شما ، پس كسى از آنها نماند جز اينكه پا بفرار گذاردند و خداى تعالى بوسيلهء امير المؤمنين عليه السّلام مؤمنين را يارى و كفايت كرد ، و جنگ را بسود و پيروزى آنان پايان داد ، چنانچه فرمايد : « و كفايت كرد خدا مؤمنان را از جنگ و خدا است نيرومند عزيز » ( سورهء احزاب آيهء 25 ) .
[ فصل ( 19 ) نام كسانى كه در جنگ بدر به دست على ع كشته شدند ]
و راويان سنى و شيعه مذهب جملگى ، نامهاى كسانى كه امير المؤمنين به تنهائى آنان را كشت بىآنكه در اين باره اختلافى داشته باشند نقل كردهاند ، و نامهاى آنان بدين شرح است : 1 - وليد بن عقبه چنانچه گذشت و او مردى دلاور و بيباك و پر دل و چالاك در جنگ بود كه مردان جنگجو از او هراس داشتند