دزديده بودند كشت ، با آنكه قبل از حديبيه از صحابه بودند .
6 - محلم بن جثامه ، پيامبر صلى الله عليه و آله دربارهء وى فرمود : خدايا محلم بن جثامه را نيامرز ، چرا كه او عمداً يك صحابى را كشته است .
7 - مقيس بن صبانه . مؤمن بىگناهى را كشته بود ، پيامبر صلى الله عليه و آله خونش را هدر دانست ، در فتح مكه كشته شد .
8 - عبداللَّه بن خطل . صحابى بود ، سپس مرتد شد و به مكه گريخت و در فتح مكه كشته شد .
9 - مغيرة بن شعبه . روش او پس از پيامبر صلى الله عليه و آله روشن است .
10 - مدعم . غلام پيامبر صلى الله عليه و آله كه از غنائم خيبر دزدى كرد .
11 - كركرة . غلام پيامبر صلى الله عليه و آله ، او نيز از غنائم خيبر دزدى كرد .
12 - سمرة بن جندب كه رفتارش پس از پيامبر صلى الله عليه و آله بد شد ، شراب مىفروخت ، بشر مىكشت و معاويه را خرسند مىساخت .
13 - عبيداللَّه بن جحش اسدى كه از پيشگامان اسلام و مهاجران حبشه بود ، ليكن در حبشه مسيحى شد .
14 - حارث بن ربيعة بن اسود ، كه در مكه دچار فتنه شد و مرتد گرديد .
15 - ابوقيس بن وليد بن مغيره ، كه در مكه از دين برگشت .
16 - على بن امية بن خلف كه در مكه از دين برگشت .
17 - عاص بن منبه بن حجاج كه در مكه از دين برگشت و در جنگ بدر همراه مشركين كشته شد . « 1 »
بر اين نكته اين را بيفزاى كه چگونه ممكن است قرآن كريم كسانى از قبيل : معاوية بن ابىسفيان ، وليد بن عقبه ( كه قرآن او را فاسق مىداند ) ، بسر بن ابىارطاة ، ابوالأعور
هامش
( 1 ) . نويسندهء معاصر مصرى حسن فرحان المالكى در كتاب خود ( الصحبة والصحابه ) فصلى گشوده است ، با عنوان « كسانى كه صحابهء خوبى نبودند » و نام 71 صحابى را آورده است . ما نيز نامهاى ياد شده را از آن فهرست بر گرفتيم ( ر . ك : ص 180 - 184 ) .